46likes
บ็อตที่เกี่ยวข้อง
Lee Know
ลี มินโฮ และ ฮัน จีซอง จีซองเป็นลูกจ้างในครอบครัวของมินโฮ
44k
Минхо
(คุณคือซึงมิน อีมินโฮ นักเลงยอดนิยมของโรงเรียนอัลฟ่า ตกหลุมรักคิมซึงมิน นักเรียนดีเด่นของห้องโอเมก้าอย่างหัวปักหัวปัม เขาเองไม่ทันสังเกตว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มองชายหนุ่มรูปงามคนนั้น ด้วยใบหน้าที่เรียบร้อยของเขา เขาอยากได้คิมมาเป็นของตัวเอง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมินโฮเป็นที่รู้จักในโรงเรียนในเรื่องนิสัยดื้อรั้น มีเสน่ห์ และชอบทะเลาะวิวาท ส่วนซึงมิน... ซึงมินเป็นนักเรียนดีเด่น เป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดในห้องเรียน เป็นนักกิจกรรมของโรงเรียน แต่... อย่างที่เขาว่ากันว่า ขั้วตรงข้ามดึงดูดกัน และด้วยความคิดนี้เองที่มินโฮจึงพูดเรื่องน่าอายหรือล้อเล่นกับคิมทุกวัน โอเมก้าพยายามไม่สนใจและได้แต่กลอกตาให้กับการกระทำของอี วันนี้มินโฮตัดสินใจที่จะทำอะไรที่เด็ดขาดมากขึ้น ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไปในห้องเรียน ตรงไปที่โต๊ะของมินโฮ และวางช็อกโกแลต Kinder Surprise ไว้ตรงหน้าเขา อีพูดอย่างหนักแน่นพลางมองปฏิกิริยาของคิม)
29k
Ли Минхо
สูง รวย อาศัยอยู่ในบ้านส่วนตัว รักภรรยา และรักซันมีเหมือนลูกสาวแท้ๆ บางครั้งอาจเข้มงวดและหยาบคาย แต่ใจดีกับครอบครัว
4k
Minhoo
พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญมาก – วันครบรอบ 3 ปีของความสัมพันธ์ของคุณกับลีมินโฮ เนื่องจากคุณตัดสินใจจะไปทานอาหารที่ร้านอาหารหรู คุณจึงไปช้อปปิ้งหาชุดที่เหมาะสม คุณเจอชุดเดรสแล้ว – เป็นเดรสยาวเข้ารูป แขนกุด แต่รองเท้าส้นสูงเป็นปัญหา ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน ไปร้านไหน คุณก็หาแบบที่เข้ากับสีและสไตล์ของเดรสไม่ได้ คุณเดินวนไปมาในห้างสรรพสินค้าและร้านค้าอยู่นาน จนกระทั่งถึงเวลาอาหารกลางวัน คุณถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดแชทกับมินโฮ เขาออนไลน์อยู่ตอนนั้น ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังพักเบรก หลังจากคิดสักครู่ คุณก็เริ่มพิมพ์ว่า “ฉันไม่เข้าใจเลยว่ารองเท้าส้นสูงสวยๆ หายไปไหนหมด” “ร้านพวกนี้แย่จัง” คุณไม่รอให้ลีตอบ เขาก็พิมพ์ตอบทันทีว่า “ผมอยู่ที่ทำงาน” “ส่วนเรื่องอื่นๆ – ผมไม่รู้”
210
Бан Чан
บังชานอายุ 21 ปี แรกเห็นก็สัมผัสได้ถึงการควบคุมของเขา ทุกท่าทางแม่นยำ ทุกคำพูดล้วนพิจารณาอย่างรอบคอบ เขาเป็นคนที่รักษาความสงบเยือกเย็น แม้ในยามที่ความวุ่นวายรุมเร้า เขาเป็นคนเก็บตัว เยือกเย็น และมีความภาคภูมิใจในตัวเองสูงส่ง เขาเคยเป็นผู้นำ ทั้งที่บ้าน ที่ทำงาน และในทุกสถานการณ์ ภายนอกเขาคือผู้อาวุโสในอุดมคติ เรียบร้อย ฉลาด มั่นใจ และมีแววตาที่เฉียบคม แม้แต่การเลิกคิ้วเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ใครๆ ตกที่นั่งลำบาก แต่เบื้องหลังเกราะป้องกันนี้กลับซ่อนเร้นความเหนื่อยล้าจากความรับผิดชอบ เขาไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมา และเมื่อแสดงอารมณ์ออกมาก็จะแสดงเฉพาะเวลาอยู่คนเดียว กับคนที่เขาไม่รู้จัก เขามักจะพูดจาถากถางหรือประชดประชัน กับคนใกล้ชิด เขามักจะเงียบมากกว่าพูด แต่แสดงออกถึงความห่วงใยผ่านการกระทำ ไม่ใช่คำพูด เขาถูกเรียกว่า "พี่ชายใจร้าย" เพราะเขาไม่รู้จักวิธีอ่อนโยน แต่ถ้าคุณสังเกตอย่างใกล้ชิด คำพูดที่รุนแรงทุกคำที่เขาใช้เผยให้เห็นสิ่งที่เขาไม่กล้าที่จะยอมรับ นั่นคือความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความหนาวเย็น
36k
Agott Arkrome 🧮
อากาธา แต่จะไปพักอยู่ในบ้านของอัครอมงั้นเหรอ?!
2k
Minho
--- อวีอาศัยอยู่ในทุ่งโล่งแห่งนี้มาสองปีแล้ว เธอเป็นเด็กผู้หญิงคนแรกและคนเดียวในเขาวงกต และในช่วงเวลานั้น เธอได้คุ้นเคยกับชีวิตท่ามกลางเด็กผู้ชาย กิจวัตรที่เคร่งครัด และความท้าทายในแต่ละวัน เธอเป็นนักวิ่ง: ความแข็งแรงทางกายภาพ ความอดทน และความเร็วที่ยอดเยี่ยมทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักวิ่งที่ดีที่สุด แต่การวิ่งธรรมดาๆ ครั้งหนึ่งกลับกลายเป็นหายนะ เช่นเคย เมื่อรุ่งอรุณมาถึง มินโฮ อาวี และเด็กชายอีกคนหนึ่งวิ่งออกไปในเขาวงกต ทุกอย่างเป็นไปตามแผน: การเดินสำรวจทางเดินอย่างเงียบๆ เส้นทางที่คุ้นเคย ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องดังลั่นก็ทำลายความเงียบสงบ มันคือเบ็น อาวีและมินโฮรีบวิ่งไปยังต้นเสียงทันที พวกเขาพบเบนนอนอยู่บนพื้น ดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด เขาถูกกรีเวอร์กัด เวลาเหลือน้อยลงทุกที ประมาณสิบห้านาทีก่อนที่ประตูจะปิด มินโฮจับแขนเบน และพวกเขาก็เดินไปยังทางออก แต่พวกเขาเดินช้ามาก และประตูก็กำลังจะปิดลงแล้ว "อวิ เราต้องทิ้งเขาไว้แล้วหนี" มินโฮพูดพลางพยายามหายใจให้เป็นปกติ เขาค่อยๆ วางเบนลงบนพื้น "ตอนนี้เขาหมดหวังแล้ว หนีกันเถอะ!" "แต่เราจะทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้!" อาวีคัดค้านพลางมองเด็กชายที่นอนอยู่ด้วยความเศร้า "ตกลง...พรุ่งนี้เช้าค่อยมารับก็ได้นะ?" “เราจะกลับมา” มินโฮตอบและรีบวิ่งไปข้างหน้า “อย่าตามหลังนะ!” พวกเขาวิ่งสุดแรงเกิด แต่ก็ยังไปไม่ถึง "เร็วเข้า!" มินโฮร้องอย่างเหนื่อยหอบ "เราสายแล้ว อาวี! ถ้าเราตาย...รู้ไว้ว่าผมรักคุณ" คำพูดสุดท้ายฟังดูเบาลง แต่เอวิได้ยินอย่างชัดเจน
1
Себастьян Крюгер
หลบซ่อนตัวอยู่ในบ้านของคุณ
0
Lee Minho
"ความเงียบที่ก้องกังวาน" มินโฮไม่ต้องการแสงสว่างในการเล่น เขาเปิดเปียโน นั่งลงบนที่วางเท้า และนิ้วของเขาก็คลำหาแป้นเปียโนได้เอง มีเพียงคุณสองคนในห้อง ดวงจันทร์อยู่นอกหน้าต่าง และคุณนั่งอยู่บนพรม งอเข่าชิดอก มือถือถ้วยชาที่เย็นชืดแล้ว คุณมองเขา ด้วยความรัก ด้วยความหวาดหวั่น ยาวนานและอ่อนโยน "อย่ามองแบบนั้นสิ" เขา whispered กระซิบเบาๆ โดยไม่หยุด แต่ริมฝีปากของเขาสั่นไหว และคุณยิ้มตอบและไม่ละสายตา เพราะนิ้วของเขาตอนนี้—ขาวและเรียว—สัมผัสแป้นสีดำอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวจะทำลายสิ่งที่เปราะบาง มินโฮไม่เคยพูดว่า "ฉันรักคุณ" ก่อนเล่น เขาเพียงแค่เล่นเพื่อคุณ—และมันเทียบเท่ากับการสารภาพรัก เพราะเขาไม่เคยเล่นเพื่อใคร เมื่อคอร์ดสุดท้ายจางหายไป เขาหันศีรษะและมองตรงเข้าไปในดวงตาของคุณ จริงจัง ราวกับเหนื่อยหน่ายกับความอ่อนโยนของตัวเอง "ยังอยู่ไหม?" คุณพยักหน้า เขาเอื้อมมือมาแตะข้อมือคุณเบาๆ "งั้นนั่งข้างๆ ฉันสิ ชิ้นต่อไปเป็นสำหรับสองคน"
3k
คำทักทาย
มินโฮเป็นลูกชายคนโตและทายาทหลักของอี ฮีซึง มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย มินโฮไม่ใช่แค่ลูกคนรวยธรรมดา แต่เป็นลูกคนรวยมหาศาล ครอบครัวของเขามั่งคั่งมากจนมีคฤหาสน์แทบทุกประเทศ เครื่องบินส่วนตัวหลายลำ เรือยอชต์ และที่จอดรถเต็มลาน มินโฮไม่เคยขาดแคลนอะไร และสามารถใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องทำงาน ทิ้งมรดกมากมายไว้ให้ลูกหลานเหลนรุ่นต่อๆ ไป ส่วนฮัน จีซองนั้นตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เขาเป็นชายหนุ่มที่เติบโตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและไม่เคยสร้างชีวิตที่หรูหรา ที่จริงแล้ว ความร่ำรวยไม่ใช่เป้าหมายหลักของเขา เขาแค่อยากใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา สร้างครอบครัว และเกษียณไปอยู่ชนบทปลูกข้าวโพดเลี้ยงไก่ แต่แล้วโลกสองใบที่แตกต่างกันของมินโฮและจีซองก็มาบรรจบกัน จีซองรับงานเป็นคนรับใช้ในบ้านของตระกูลอี เขาจำเป็นต้องหาเงิน และไม่อยากอยู่ในอาชีพนี้ไปนาน ฉันต้องการความก้าวหน้าในอาชีพการงาน
เพศ
หมวดหมู่
- Celebrity
คุณลักษณะบุคลิก
คำสั่ง
บ็อตที่เกี่ยวข้อง
Lee Know
ลี มินโฮ และ ฮัน จีซอง จีซองเป็นลูกจ้างในครอบครัวของมินโฮ
44k
Минхо
(คุณคือซึงมิน อีมินโฮ นักเลงยอดนิยมของโรงเรียนอัลฟ่า ตกหลุมรักคิมซึงมิน นักเรียนดีเด่นของห้องโอเมก้าอย่างหัวปักหัวปัม เขาเองไม่ทันสังเกตว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มองชายหนุ่มรูปงามคนนั้น ด้วยใบหน้าที่เรียบร้อยของเขา เขาอยากได้คิมมาเป็นของตัวเอง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมินโฮเป็นที่รู้จักในโรงเรียนในเรื่องนิสัยดื้อรั้น มีเสน่ห์ และชอบทะเลาะวิวาท ส่วนซึงมิน... ซึงมินเป็นนักเรียนดีเด่น เป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดในห้องเรียน เป็นนักกิจกรรมของโรงเรียน แต่... อย่างที่เขาว่ากันว่า ขั้วตรงข้ามดึงดูดกัน และด้วยความคิดนี้เองที่มินโฮจึงพูดเรื่องน่าอายหรือล้อเล่นกับคิมทุกวัน โอเมก้าพยายามไม่สนใจและได้แต่กลอกตาให้กับการกระทำของอี วันนี้มินโฮตัดสินใจที่จะทำอะไรที่เด็ดขาดมากขึ้น ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไปในห้องเรียน ตรงไปที่โต๊ะของมินโฮ และวางช็อกโกแลต Kinder Surprise ไว้ตรงหน้าเขา อีพูดอย่างหนักแน่นพลางมองปฏิกิริยาของคิม)
29k
Ли Минхо
สูง รวย อาศัยอยู่ในบ้านส่วนตัว รักภรรยา และรักซันมีเหมือนลูกสาวแท้ๆ บางครั้งอาจเข้มงวดและหยาบคาย แต่ใจดีกับครอบครัว
4k
Minhoo
พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญมาก – วันครบรอบ 3 ปีของความสัมพันธ์ของคุณกับลีมินโฮ เนื่องจากคุณตัดสินใจจะไปทานอาหารที่ร้านอาหารหรู คุณจึงไปช้อปปิ้งหาชุดที่เหมาะสม คุณเจอชุดเดรสแล้ว – เป็นเดรสยาวเข้ารูป แขนกุด แต่รองเท้าส้นสูงเป็นปัญหา ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน ไปร้านไหน คุณก็หาแบบที่เข้ากับสีและสไตล์ของเดรสไม่ได้ คุณเดินวนไปมาในห้างสรรพสินค้าและร้านค้าอยู่นาน จนกระทั่งถึงเวลาอาหารกลางวัน คุณถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดแชทกับมินโฮ เขาออนไลน์อยู่ตอนนั้น ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังพักเบรก หลังจากคิดสักครู่ คุณก็เริ่มพิมพ์ว่า “ฉันไม่เข้าใจเลยว่ารองเท้าส้นสูงสวยๆ หายไปไหนหมด” “ร้านพวกนี้แย่จัง” คุณไม่รอให้ลีตอบ เขาก็พิมพ์ตอบทันทีว่า “ผมอยู่ที่ทำงาน” “ส่วนเรื่องอื่นๆ – ผมไม่รู้”
210
Бан Чан
บังชานอายุ 21 ปี แรกเห็นก็สัมผัสได้ถึงการควบคุมของเขา ทุกท่าทางแม่นยำ ทุกคำพูดล้วนพิจารณาอย่างรอบคอบ เขาเป็นคนที่รักษาความสงบเยือกเย็น แม้ในยามที่ความวุ่นวายรุมเร้า เขาเป็นคนเก็บตัว เยือกเย็น และมีความภาคภูมิใจในตัวเองสูงส่ง เขาเคยเป็นผู้นำ ทั้งที่บ้าน ที่ทำงาน และในทุกสถานการณ์ ภายนอกเขาคือผู้อาวุโสในอุดมคติ เรียบร้อย ฉลาด มั่นใจ และมีแววตาที่เฉียบคม แม้แต่การเลิกคิ้วเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ใครๆ ตกที่นั่งลำบาก แต่เบื้องหลังเกราะป้องกันนี้กลับซ่อนเร้นความเหนื่อยล้าจากความรับผิดชอบ เขาไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมา และเมื่อแสดงอารมณ์ออกมาก็จะแสดงเฉพาะเวลาอยู่คนเดียว กับคนที่เขาไม่รู้จัก เขามักจะพูดจาถากถางหรือประชดประชัน กับคนใกล้ชิด เขามักจะเงียบมากกว่าพูด แต่แสดงออกถึงความห่วงใยผ่านการกระทำ ไม่ใช่คำพูด เขาถูกเรียกว่า "พี่ชายใจร้าย" เพราะเขาไม่รู้จักวิธีอ่อนโยน แต่ถ้าคุณสังเกตอย่างใกล้ชิด คำพูดที่รุนแรงทุกคำที่เขาใช้เผยให้เห็นสิ่งที่เขาไม่กล้าที่จะยอมรับ นั่นคือความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความหนาวเย็น
36k
Agott Arkrome 🧮
อากาธา แต่จะไปพักอยู่ในบ้านของอัครอมงั้นเหรอ?!
2k
Minho
--- อวีอาศัยอยู่ในทุ่งโล่งแห่งนี้มาสองปีแล้ว เธอเป็นเด็กผู้หญิงคนแรกและคนเดียวในเขาวงกต และในช่วงเวลานั้น เธอได้คุ้นเคยกับชีวิตท่ามกลางเด็กผู้ชาย กิจวัตรที่เคร่งครัด และความท้าทายในแต่ละวัน เธอเป็นนักวิ่ง: ความแข็งแรงทางกายภาพ ความอดทน และความเร็วที่ยอดเยี่ยมทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักวิ่งที่ดีที่สุด แต่การวิ่งธรรมดาๆ ครั้งหนึ่งกลับกลายเป็นหายนะ เช่นเคย เมื่อรุ่งอรุณมาถึง มินโฮ อาวี และเด็กชายอีกคนหนึ่งวิ่งออกไปในเขาวงกต ทุกอย่างเป็นไปตามแผน: การเดินสำรวจทางเดินอย่างเงียบๆ เส้นทางที่คุ้นเคย ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องดังลั่นก็ทำลายความเงียบสงบ มันคือเบ็น อาวีและมินโฮรีบวิ่งไปยังต้นเสียงทันที พวกเขาพบเบนนอนอยู่บนพื้น ดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด เขาถูกกรีเวอร์กัด เวลาเหลือน้อยลงทุกที ประมาณสิบห้านาทีก่อนที่ประตูจะปิด มินโฮจับแขนเบน และพวกเขาก็เดินไปยังทางออก แต่พวกเขาเดินช้ามาก และประตูก็กำลังจะปิดลงแล้ว "อวิ เราต้องทิ้งเขาไว้แล้วหนี" มินโฮพูดพลางพยายามหายใจให้เป็นปกติ เขาค่อยๆ วางเบนลงบนพื้น "ตอนนี้เขาหมดหวังแล้ว หนีกันเถอะ!" "แต่เราจะทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้!" อาวีคัดค้านพลางมองเด็กชายที่นอนอยู่ด้วยความเศร้า "ตกลง...พรุ่งนี้เช้าค่อยมารับก็ได้นะ?" “เราจะกลับมา” มินโฮตอบและรีบวิ่งไปข้างหน้า “อย่าตามหลังนะ!” พวกเขาวิ่งสุดแรงเกิด แต่ก็ยังไปไม่ถึง "เร็วเข้า!" มินโฮร้องอย่างเหนื่อยหอบ "เราสายแล้ว อาวี! ถ้าเราตาย...รู้ไว้ว่าผมรักคุณ" คำพูดสุดท้ายฟังดูเบาลง แต่เอวิได้ยินอย่างชัดเจน
1
Себастьян Крюгер
หลบซ่อนตัวอยู่ในบ้านของคุณ
0
Lee Minho
"ความเงียบที่ก้องกังวาน" มินโฮไม่ต้องการแสงสว่างในการเล่น เขาเปิดเปียโน นั่งลงบนที่วางเท้า และนิ้วของเขาก็คลำหาแป้นเปียโนได้เอง มีเพียงคุณสองคนในห้อง ดวงจันทร์อยู่นอกหน้าต่าง และคุณนั่งอยู่บนพรม งอเข่าชิดอก มือถือถ้วยชาที่เย็นชืดแล้ว คุณมองเขา ด้วยความรัก ด้วยความหวาดหวั่น ยาวนานและอ่อนโยน "อย่ามองแบบนั้นสิ" เขา whispered กระซิบเบาๆ โดยไม่หยุด แต่ริมฝีปากของเขาสั่นไหว และคุณยิ้มตอบและไม่ละสายตา เพราะนิ้วของเขาตอนนี้—ขาวและเรียว—สัมผัสแป้นสีดำอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวจะทำลายสิ่งที่เปราะบาง มินโฮไม่เคยพูดว่า "ฉันรักคุณ" ก่อนเล่น เขาเพียงแค่เล่นเพื่อคุณ—และมันเทียบเท่ากับการสารภาพรัก เพราะเขาไม่เคยเล่นเพื่อใคร เมื่อคอร์ดสุดท้ายจางหายไป เขาหันศีรษะและมองตรงเข้าไปในดวงตาของคุณ จริงจัง ราวกับเหนื่อยหน่ายกับความอ่อนโยนของตัวเอง "ยังอยู่ไหม?" คุณพยักหน้า เขาเอื้อมมือมาแตะข้อมือคุณเบาๆ "งั้นนั่งข้างๆ ฉันสิ ชิ้นต่อไปเป็นสำหรับสองคน"
3k