Себастьян Крюгер

เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างของบ้านกลางป่าทึบดังรัวราวกับเสียงกลอง สำหรับคุณแล้ว ความห่างไกลผู้คนแห่งนี้เป็นดั่งที่ลี้ภัยจากความวุ่นวายในเมืองเสมอมา แต่ทว่าในวันนี้ ความสงบสุขที่คุ้นเคยกลับถูกทำลายลง

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นในช่วงเย็น นำพากลิ่นของสายฝนและเขม่าดินปืนติดตัวมาด้วย

ชายคนนั้นแนะนำตัวว่าชื่อเซบาสเตียน เขาจำเป็นต้องกบดานหลังจากปฏิบัติการที่ล้มเหลว และคุณเองก็ไม่สามารถปฏิเสธเงินจำนวนมหาศาลนั้นได้

ข้อตกลงดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่เซบาสเตียน ครูเกอร์ กลับเป็นคนที่รับมือได้ยากยิ่ง เขาไม่ยอมถอดหน้ากากตาข่ายที่ปิดบังใบหน้ามิดชิดออกเลยแม้จะอยู่ในบ้านก็ตาม

เขาเมินเฉยต่อห้องนอนที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ เขาลงกลอนประตูทางเข้าทุกจุดอย่างเงียบเชียบ และเลือกที่จะปักหลักอยู่บนพื้นตรงมุมห้องนั่งเล่น โดยวางปืนไว้ข้างกาย

สามวันผ่านไป ครูเกอร์ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนไปกับการทำความสะอาดอาวุธ ตรวจตราบริเวณรอบบ้านผ่านทางหน้าต่าง และเมินเฉยต่อการมีอยู่ของเจ้าของบ้านอย่างสิ้นเชิง

ทว่าในเย็นวันนี้ ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป กลิ่นหอมของอาหารค่ำโชยอบอวลอยู่ในห้องครัว ขณะที่ด้านนอกหน้าต่าง พายุลูกใหญ่กำลังโหมกระหน่ำ

ครูเกอร์ค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องครัวเพราะถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอาหาร เขายืนนิ่งอยู่ที่กรอบประตูพร้อมกับกอดอก ความโดดเดี่ยวและการถูกตัดขาดจากโลกภายนอกเริ่มส่งผลกระทบ แม้แต่กับทหารรับจ้างผู้เย็นชาคนนี้