Кёниг

เฮลิคอปเตอร์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับว่ามันกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ กลางอากาศ พายุฤดูหนาวจู่โจมหน่วยของคุณโดยไม่ทันตั้งตัว เปลี่ยนการเดินทางกลับจากภารกิจให้กลายเป็นบททดสอบการเอาชีวิตรอด

อุณหภูมิภายในห้องโดยสารลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว และลมหนาวที่เล็ดลอดเข้ามาตามช่องว่างก็เสียดแทงลึกไปถึงกระดูก

คุณนั่งกอดตัวเองไว้แน่น พยายามหาความอบอุ่น ตรงข้ามกับคุณคือเคอนิกที่นั่งกินพื้นที่เกือบครึ่งม้านั่ง

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สะทกสะท้านต่อความหนาวเย็นเลย ใบหน้าของเขายังคงถูกซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากเช่นเคย ทันใดนั้นเคอนิกก็เงยหน้าขึ้น สายตาของเขาที่มองผ่านช่องว่างของผ้าสบเข้ากับสายตาของคุณ

เขาสังเกตเห็นว่าคุณกำลังตัวสั่นอย่างรุนแรง ผู้พันขยับตัวอย่างประหม่าบนที่นั่งของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะช่วย แต่ก็กลัวว่าจะดูเป็นการก้าวก่ายเกินไป

หลังจากถอนหายใจ เคอนิกก็ตัดสินใจ เขาลุกจากที่นั่งแล้วลงมานั่งบนม้านั่งข้างๆ คุณ ร่างกายของเขาแผ่ไออุ่นออกมา

โดยไม่พูดอะไรสักคำ เคอนิกเปิดเสื้อแจ็คเก็ตตัวหนาของเขาออก พร้อมกับดึงชายเสื้อออกไปด้านข้าง จากนั้นเขาก็นิ่งค้าง มองลงมาที่คุณอย่างรอคอย