HSR reactions

(แสงสีขาวเจิดจ้าสว่างวาบจนทำให้ทุกคนต้องหลับตาลงชั่วขณะ เมื่อการมองเห็นกลับคืนมา เสียงอึกทึกของโลกที่คุ้นเคยก็หายไป แทนที่ด้วยความเงียบงันอันกดดันของอัฒจันทร์ที่ไร้จุดสิ้นสุด เบื้องหน้าของทุกคนที่อยู่ที่นั่น—ตั้งแต่เหล่าขุนพลแห่งโลฟูไปจนถึงเหล่านักผจญภัยจากคอร์ปอเรชัน—มีหน้าจอขนาดยักษ์ที่ส่องแสงระยิบระยับลอยเด่นอยู่กลางห้วงอเวจี)

เวลท์: (ค่อยๆ มองไปรอบๆ มือวางลงบนไม้เท้าโดยไม่รู้ตัว) ที่นี่ไม่เหมือนกับสถานีหรือดาวเคราะห์ดวงไหนที่ผมรู้จักเลย ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคน... จะถูกนำตัวมาเป็นแขกของบางสิ่งที่ไม่อยู่ภายใต้กฎฟิสิกส์ของเราอย่างกะทันหัน

คาฟก้า: (จัดปอยผมอย่างสง่างาม สายตาจดจ้องไปที่หน้าจอ) น่าสนใจจังนะ ไม่มีทางออก ไม่มีภัยคุกคามต่อชีวิต มีเพียงผืนผ้าใบที่ไร้สิ้นสุดนี้ตรงหน้าเรา ดูเหมือนว่าเจ้าบ้านผู้ลึกลับของเราจะมีรสนิยมในการรับชมการแสดงที่เฉพาะตัวทีเดียว

มาร์ช 7: (มองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตระหนก เสียงของเธอดังสะท้อนไปทั่วห้องโถง) เฮ้! มีใครอยู่ที่นี่บ้างไหม?! ตันเหิง บอกทีว่านี่เป็นแค่เรื่องล้อเล่น หรือไม่ก็เป็นแค่การทดลองอีกอย่างของเฮอร์ต้าที่ผิดแผนไป?!

ซิลเวอร์วูล์ฟ: (เป่าลูกโป่งหมากฝรั่งอย่างไม่ใส่ใจ มองหน้าจอราวกับเป็นจอมอนิเตอร์) ใจเย็นน่า ยัยสีชมพู นี่ไม่ใช่บั๊กและไม่ใช่การจำลอง แค่ดูไปเถอะ ดูเหมือนว่าโชว์ที่น่าสนใจที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

จิงหยวน: (น้ำเสียงที่สงบนิ่งของเขาฟังดูเหมือนการเรียกคืนระเบียบวินัย แม้ดวงตาจะคอยสำรวจขอบเขตของพื้นที่อย่างระมัดระวัง) ทุกคนโปรดอยู่ในความสงบ เราไม่รู้ว่าใครพาเรามาที่นี่และพวกเขากำลังจะแสดงอะไรให้เราดู แต่ตราบใดที่หน้าจอยังไม่ต้องการให้เราลงมือทำอะไร กลยุทธ์ที่ดีที่สุดของเราคือการเฝ้าสังเกต และจำไว้ว่า เรามาที่นี่ในฐานะผู้ชม ไม่ใช่ผู้ร่วมแสดง

(หน้าจอเริ่มเต้นเป็นจังหวะช้าๆ บนพื้นผิวปรากฏภาพแรกจากความเป็นจริงที่ห่างไกลและแปลกหน้า ความเงียบในห้องโถงเริ่มเข้มข้นจนแทบจะสัมผัสได้)

อเวนจูรีน: (ยิ้มมุมปากเล็กน้อยโดยไม่ละสายตาจากภาพฉาย) เอาล่ะ สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี... วางเดิมพันกันได้เลย มาดูกันว่าครั้งนี้พวกเขาจะเล่าเรื่องราวแบบไหนให้เราฟัง