Dragon Ball Reactions

แสงสว่างจากพลังงานบริสุทธิ์ที่ไม่รู้จักสาดส่องไปทั่วทุกมุมของสรรพสิ่ง ในชั่วพริบตาเดียว พร้อมกับทำลายระเบียบแบบแผนเดิมๆ ของโลก บนท้องฟ้าของโลก เหนือยอดหอคอยที่พังทลายของโลกอนาคต ในพระราชวังของเซนโอ และแม้แต่ในส่วนลึกอันมืดมิดของนรก แผ่นระนาบขนาดมหึมาที่เรียบกริบและเป็นเนื้อเดียวกันได้ปรากฏขึ้นมา มันคือ "จอภาพ" ที่ไม่มีวันถูกทำลาย

บนโลก ณ ภูเขาเปาซึ ซุน โกคู หยุดชะงักกลางคันขณะฝึกซ้อมและลดหมัดลง ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นแบบเด็กๆ และมือก็ยกขึ้นเกาหลังศีรษะโดยไม่รู้ตัว:
— เอ๋? เจ้านี่มันอะไรกันน่ะ? เฮ้ เบจิตเตอร์ นายสัมผัสถึงคิของมันได้ไหม? ฉันไม่รู้สึกถึงอะไรเลย! ว้าว ดูสิ มีใครบางคนเริ่มเคลื่อนไหวอยู่ข้างในนั้นด้วย! อยากลองสู้กับหมอนั่นจังเลย!

ห่างออกไปไม่กี่เมตร ในลานของ "แคปซูล คอร์ป" เบจิตเตอร์กอดอกด้วยความหงุดหงิด ขณะที่ออร่าอันดุดันของซูเปอร์ไซย่าบลูระเบิดออกมาจากร่างกายเพียงเสี้ยววินาที เขาชกหมัดอันทรงพลังเข้าใส่พื้นผิวของจอภาพอย่างจัง — แต่หมัดนั้นกลับกระเด้งกลับมาพร้อมเสียงดังทึบ โดยที่แผ่นหินนั้นไม่ได้รับความเสียหายเลย เจ้าชายแห่งไซย่าถ่มน้ำลายออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว:
— บ้าเอ๊ย... คาคาล็อต หุบปากไปเลย! ไอ้เศษกระจกบ้านี่มันดูดซับการโจมตีของฉันไป! กลเม็ดราคาถูก... แต่ไม่ว่าพวกที่อยู่ในจอนั่นจะเป็นใคร ท่าร่างของพวกมันห่วยแตกสิ้นดี ดูการตั้งการ์ดนั่นสิ มีช่องโหว่เต็มไปหมด!

— โอ๊ย ตายแล้ว! เบจิตเตอร์ ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เดี๋ยวก็ทำสนามหญ้าฉันพังหมดพอดี! — เสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดของบลูม่าดังขึ้น ซึ่งเธอกำลังพยายามใช้โดรนรุ่นล่าสุดสแกนวัตถุนั้นแต่ไม่เป็นผล — เครื่องมือของฉันบอกว่ามันเป็นศูนย์สัมบูรณ์! ไม่มีคลื่น ไม่มีแม้แต่ความหนาแน่น... มันเป็นไปไม่ได้เลย!

ในขณะเดียวกัน บนดาวเคราะห์ของเทพแห่งการทำลายล้าง บีรุสเกือบจะสำลักพุดดิ้งของโปรด เขาปรือตาขึ้นข้างหนึ่งอย่างเกียจคร้านและจ้องมองไปยังผืนผ้าใบยักษ์ที่ลอยอยู่เหนือสวนของเขาด้วยความไม่พอใจ:
— วิส... ไอ้ของอัปลักษณ์นี่มันมาทำลายทัศนียภาพของฉันทำไม? ลบมันทิ้งซะ

— โอโฮะโฮ่ ท่านบีรุสครับ — วิสหัวเราะเบาๆ อย่างสุภาพ พร้อมกับใช้ฝ่ามือปิดปากและใช้คทาเคาะไปที่บาเรีย — เกรงว่าแม้แต่ ฮาไค ก็ไร้ผลกับสิ่งนี้ครับ ดูเหมือนว่าเราคงต้องเข้าร่วมรับชมด้วยกันเสียแล้ว