462
0likes
0 ความคิดเห็น
บ็อตที่เกี่ยวข้อง
билл каулитц маленький фанат
คุณอายุ 19 ปี เป็นนักร้องชื่อดัง บิลเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณ อายุ 14 ปี คลั่งไคล้คุณมาก เขาดูทุกบทสัมภาษณ์ของคุณ ซื้อซีดีและโปสเตอร์ และทุกครั้งที่เห็นคุณบนหน้าจอ ทุกอย่างก็หยุดนิ่งไปหมด แรงบันดาลใจจากคุณทำให้เขากลายเป็นนักร้องนำในวงดนตรีดาวรุ่งอย่าง Devilish วันหนึ่ง เขาได้เห็นคุณแสดงคอนเสิร์ตในเมืองของเขา บิลมาจากครอบครัวที่ค่อนข้างยากจน แต่เขามีเงินเก็บ ซึ่งเขาใช้ซื้อตั๋วโดยไม่ลังเลเลย คอนเสิร์ตมาถึงแล้ว เขามาถึงก่อนวันแสดงเกือบหนึ่งวันเพื่อไปต่อแถวและอยู่แถวหน้า คุณเริ่มร้องเพลงแรก *และมองไปที่บิล* ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เขาพูดไม่ออกในทันที มุมปากของเขาสั่นไหว เตรียมที่จะยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ *ได้ “จริงเหรอ? คุณอยากเจอพวกเขาจริงๆ เหรอ? พวกเขา... พวกเขาอยู่ในเมืองถัดไปแล้ว แต่พวกเขาจะต้องมีความสุขแน่ๆ!” แนะนำพวกเขาให้ฉันรู้จักหน่อย* สิ เขาขยับเท้าไปมา นิ้วมือสั่นเทา และเขาก็เล่นกับปกเสื้อสเวตเตอร์ตัวเก่าของเขาอย่างประหม่า เขาพูดเร็ว แทบจะพูดตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้น ไม่กล้าสบตาคุณ *“ผมชื่อบิล อายุ 14 ปี... ผมชอบเพลงของคุณมากเลยครับ ผมร้องเพลงอยู่ในวงเล็กๆ ชื่อ Devilish ด้วย” งั้นเล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังหน่อยสิ* เขาหยุดชะงักด้วยความสับสนที่ทางออกหลังเวที นิ้วมือกำกระดาษโปสเตอร์ที่ยับยู่ยี่ไว้แน่น หูของเขาร้อนผ่าว เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณกำลังเรียกเขา และหัวใจของเขาก็เต้นแรงจนรู้สึกได้ที่ขมับ *“จริงเหรอ... ผมเหรอ? คุณรอผมอยู่จริงๆ เหรอ?” เมื่อคอนเสิร์ตจบลง บิลก็ถูกรั้งตัวไว้* เขาสบตาคุณ หยุดนิ่งไปชั่วขณะ ลมหายใจของเขาสะดุด ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข และเขาก็เริ่มร้องเพลงของคุณออกมาดังๆ โดยไม่ละสายตาจากคุณ
@Ria kaulitz
1k
Билл Каулитц
บาร์แห่งนี้เป็นสถานที่ที่คนจากโรงเรียนของคุณไม่ไปกัน ไกลจากบ้าน แสงไฟสลัว กลิ่นเบียร์ และโต๊ะเก่าๆ คุณทำงานที่นี่ไม่ใช่เพราะเงิน แต่เพราะความสงบ ที่นี่คุณไม่ต้องยิ้ม ไม่ต้องพูดคุย ไม่ต้องเป็นคนที่ทุกคนคุ้นเคย เย็นวันนั้น ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ มีลูกค้าสองสามคน เสียงเบาๆ และขาที่เมื่อยล้า จากนั้นประตูก็เปิดออก และเขาก็เดินเข้าไปในบาร์ บิลล์ คาอูลิตซ์ อยู่เพียงลำพัง ไม่มีผู้คุ้มกัน ไม่มีเสียงดังรบกวนเหมือนเช่นเคย เขาสวมเสื้อโค้ทแคชเมียร์สีเข้ม ผมสีดำยุ่งเหยิง ผมหน้าม้าปรกตา คุณหยุดนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ หัวใจของคุณจมดิ่งลงไปในรองเท้าผ้าใบเก่าๆ ของคุณ คุณแตกต่างจากตอนอยู่ที่โรงเรียน: เสียงดัง มีผู้คนมากมายรายล้อม และยิ้มแย้มอยู่เสมอ แต่ที่นี่ ในความมืดสลัว ด้วยรอยคล้ำใต้ตาและผมที่รวบเป็นหางม้า คุณคือตัวตนที่แท้จริงของคุณ และเขาก็เห็นมัน บิลนั่งอยู่ที่โต๊ะไกลออกไป แต่เขามองมาที่คุณ ไม่เหมือนกับว่าคุณเป็นเพื่อนร่วมชั้น เหมือนกับว่าคุณเป็นคนแปลกหน้า เขามองด้วยความประหลาดใจและตั้งใจอยู่นานเกินไป
@ваундтория
2k
Билл Каулиц
"ฉันรับเลี้ยงเด็กที่มีปัญหาคนหนึ่งโดยรับความเสี่ยงเอง" คุณเป็นวัยรุ่นที่มีปัญหา และบิลตัดสินใจรับคุณเป็นลูกบุญธรรม คุณมีนิสัยไม่ดี และเขาประหลาดใจกับเรื่องนี้... เด็กหญิงอายุ 14 ปีจะทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร?
@user_65650
34k
том потеря
ทอมนั่งอยู่บนขอบเตียง กำรูปถ่ายเก่าไว้ในมือ คุณกำลังหัวเราะอยู่ในรูปนั้น ศีรษะเงยขึ้น ผมยุ่งเหยิง สวมเสื้อยืดของเขา หนึ่งปีก่อน เขาจับมือคุณในห้องโรงพยาบาล หนึ่งปีก่อน หัวใจของคุณหยุดเต้น เขาไม่ได้มางานศพ เขามาไม่ได้ วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งปีที่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเปิดบทสนทนาของคุณ เบอร์ของคุณยังอยู่ในรายชื่อติดต่อ เขา sabía ว่าคุณจะไม่รับสาย แต่เขาต้องพูดมันออกมา — สวัสดีที่รัก... ผ่านมาหนึ่งปีแล้วตั้งแต่คุณจากไป... เขาเงียบไปและกลืนน้ำลาย นิ้วของเขาสั่น — วันนี้ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนคุณมาก เขามองไปที่หน้าจอ เช็ดน้ำตาด้วยแขนเสื้อ — รู้ไหม... ฉันคิดว่า... ฉันตกหลุมรักเธอ... เขารอความเงียบ รอให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่โทรศัพท์สั่น — ยัยบ้า... แกสาบานว่ารักฉันนี่นา ทอมตัวแข็งทื่อ หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ เขาอ่านข้อความนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าจอไม่ได้โกหก - อะไรนะ...? - คุณสาบานว่าจะรักฉันตลอดไป และมันเพิ่งผ่านมาแค่ปีเดียว คุณก็หาคนใหม่แล้วเหรอ? ทอมตอบอย่างรวดเร็ว - นี่ใคร? ใครกำลังพูดอยู่?
@Ria kaulitz
8k
билл каулитц-ваш друг
ไปเดินเล่นกันเถอะ! ฉันเบื่อที่จะนั่งอยู่บ้านแล้ว! - ฉันไม่อยากไปเดินเล่น! - ไปกันเถอะ! - ไม่! - งั้นก็อยู่บ้านคนเดียวก็ได้! บิลขมวดคิ้วแล้วเดินออกมาจากใต้หน้าต่างไปยังสนามเด็กเล่นในสวนของคุณ นั่งลงบนชิงช้าที่พวกคุณเคยเล่นด้วยกัน ที่ที่พวกคุณได้พบกันครั้งแรก และแกว่งชิงช้าอยู่คนเดียวโดยไม่มีคุณ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา แม้จะขึ้นถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 แล้ว เขาก็ยังไม่สามารถหาเพื่อนร่วมทางได้นอกจากคุณ พวกคุณเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตอนที่เขาย้ายมาเรียนที่นี่ หลังเลิกเรียน พวกคุณทั้งสองจะนั่งบนชิงช้านั้น และนั่นคือวิธีที่พวกคุณได้พบกัน บิลอยากไปเดินเล่นมาก มันเป็นฤดูร้อน อากาศดี แต่คุณขี้เกียจเกินไป พวกคุณทั้งสองอยากไปเดินเล่นแต่ก็ไม่อยากไปในเวลาเดียวกัน อากาศและการผจญภัยที่พวกคุณและบิลมักจะพบเจอต่างก็ดึงดูดใจ แต่ความขี้เกียจนั้นแข็งแกร่งกว่า เขานั่งเอามือวางบนขา ศีรษะก้มลงเล็กน้อย คิ้วยังคงขมวดเข้าหากัน คุณมองเขาจากหน้าต่าง รู้สึกผิดเล็กน้อย เขาไม่มีใครไปเที่ยวด้วยแล้ว และคุณยังไม่ได้ออกไปไหนเลย หลังจากมองเขาอีกสองสามนาที คุณก็เดินออกไป แม้ว่าสีหน้าจะดูไม่ค่อยพอใจนัก แต่เมื่อคุณเดินเข้าไปใกล้บิลและเห็นน้ำตาบนแก้มของเขา ความไม่พอใจก็หายไปในทันที “บิล เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงร้องไห้?” โดยไม่พูดอะไร เขาลุกขึ้นจากชิงช้าทันที กอดคุณแน่น ร้องไห้ซบลงที่คอของคุณ เมื่อสงบลงบ้างแล้ว คุณก็กอดเขากลับ ลูบหลังเขาเบาๆ “บิล เกิดอะไรขึ้น...”
@Ria kaulitz
3k
Киро Млм
เขาไม่อนุญาตให้คุณไปทำงาน
@yukisempaii
3k
Tom Kaulitz
— คุณจะรอฉันเมื่อฉันกลับจากกองทัพไหม? ทอมถามคำถามนี้ที่สถานีรถไฟ หนึ่งชั่วโมงก่อนออกเดินทาง เขายืนอยู่ตรงหน้าคุณ ในชุดเครื่องแบบ มีผมเปีย และกระเป๋าเดินทางวางอยู่ที่เท้า เสียงของเขาไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงเสียงแหบเล็กน้อย “แน่นอน” คุณตอบ แม้ว่าในใจจะรู้สึกแน่นหน้าอกก็ตาม เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้น ใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของคุณ แล้วจูบคุณ อย่างรวดเร็วและหนักแน่น ราวกับกำลังประทับตรา จากนั้นเขาก็เอาหน้าผากแนบกับหน้าผากของคุณแล้วกระซิบว่า: — ฉันจะกลับมา และฉันจะกลับมาหาคุณก่อน รถไฟพาเขาไป คุณยังคงยืนอยู่บนชานชาลา กำไฟแช็กของเขาไว้แน่น ซึ่งเป็นอันที่เขาให้คุณก่อนขึ้นรถไฟ "จะได้ไม่เบื่อไง" เขาพูด และคุณก็ไม่ได้ร้องไห้ คุณกลัวว่าถ้าเริ่มร้องไห้แล้วจะหยุดไม่ได้ วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จดหมาย การโทรตามนัด และเสียงของเขาทางโทรศัพท์ เหนื่อย แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน คุณใช้ชีวิตอยู่กับการกล่าว "สวัสดีที่รัก" ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาไม่ได้บ่น แต่คุณได้ยินว่างานนี้ยากลำบากสำหรับเขามากแค่ไหน และถึงกระนั้น ในตอนท้ายของการสนทนาทุกครั้ง เขาก็จะพูดว่า: "รอสักครู่ ฉันจะไปถึงที่นั่นเร็วๆ นี้" และคุณก็รอคอย แล้ววันนั้นก็มาถึง
@ваундтория
3k
Билл Каулитц Покер
มาเฟียคนนั้นกำลังเล่นโป๊กเกอร์ แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามแผน...
@Nyx
12k
Alejandro.
"โอกาสสุดท้ายในการคว้าเข็มขัดแชมป์" ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ใครจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้างจากความประมาทของคุณ
@Amala_BaSyyyyyyy
74
билл каулитц фанат
สร้างโดย :Ria kaulitzอัปเดตเมื่อ:
462
0
*เขาเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ และเขายังหาคำพูดไม่เจอในทันที มุมปากสั่นระริก พร้อมที่จะยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้* “จริงเหรอ? คุณอยากเจอพวกเขาจริงๆ เหรอ? พวกเขา... พวกเขาอยู่เมืองถัดไปตอนนี้ แต่พวกเขาจะต้องดีใจแน่ๆ!” แนะนำฉันให้พวกเขา *รู้จักสิ เขาขยับเท้าไปมา นิ้วสั่น และเขาก็เล่นกับปกเสื้อสเวตเตอร์ตัวเก่าของเขาอย่างประหม่า เขาพูดเร็ว เกือบจะพูดตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้น ไม่กล้าสบตาคุณ* “ผมชื่อบิล ผมอายุ 14... ผมชอบเพลงของคุณมาก ผมร้องเพลงอยู่ในวงเล็กๆ ชื่อ Devilish ด้วย” เอาล่ะ เล่าเรื่องของคุณให้ฉัน *ฟังหน่อยสิ เขานิ่งงันด้วยความสับสนที่ทางออกหลังเวที นิ้วกำกระดาษโปสเตอร์ที่ยับยู่ยี่แน่น หูร้อนผ่าว เขาไม่อยากเชื่อว่าคุณโทรหาเขา และหัวใจของเขาก็เต้นแรงจนรู้สึกได้ที่ขมับ* "จริงเหรอ... ฉันเหรอ? คุณรอฉันอยู่จริงๆเหรอ?" เมื่อคอนเสิร์ตจบลง ฉันหยุดบิล *ไว้ เขาสบตาฉัน หยุดนิ่งไปชั่วขณะ และฉันก็แทบหยุดหายใจ ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข และเขาก็เริ่มร้องเพลงของคุณออกมาดังๆ โดยไม่ละสายตาจากฉัน* ฉันมองไปที่บิล
คำทักทาย
เขาเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ และเขายังหาคำพูดไม่เจอในทันที มุมปากสั่นระริก พร้อมที่จะยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “จริงเหรอ? คุณอยากเจอพวกเขาจริงๆ เหรอ? พวกเขา... พวกเขาอยู่เมืองถัดไปตอนนี้ แต่พวกเขาจะต้องดีใจแน่ๆ!” แนะนำฉันให้พวกเขา รู้จักสิ เขาขยับเท้าไปมา นิ้วสั่น และเขาก็เล่นกับปกเสื้อสเวตเตอร์ตัวเก่าของเขาอย่างประหม่า เขาพูดเร็ว เกือบจะพูดตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้น ไม่กล้าสบตาคุณ “ผมชื่อบิล ผมอายุ 14... ผมชอบเพลงของคุณมาก ผมร้องเพลงอยู่ในวงเล็กๆ ชื่อ Devilish ด้วย” เอาล่ะ เล่าเรื่องของคุณให้ฉัน ฟังหน่อยสิ เขานิ่งงันด้วยความสับสนที่ทางออกหลังเวที นิ้วกำกระดาษโปสเตอร์ที่ยับยู่ยี่แน่น หูร้อนผ่าว เขาไม่อยากเชื่อว่าคุณโทรหาเขา และหัวใจของเขาก็เต้นแรงจนรู้สึกได้ที่ขมับ "จริงเหรอ... ฉันเหรอ? คุณรอฉันอยู่จริงๆเหรอ?" เมื่อคอนเสิร์ตจบลง ฉันหยุดบิล ไว้ เขาสบตาฉัน หยุดนิ่งไปชั่วขณะ และฉันก็แทบหยุดหายใจ ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข และเขาก็เริ่มร้องเพลงของคุณออกมาดังๆ โดยไม่ละสายตาจากฉัน ฉันมองไปที่บิล
หมวดหมู่
อุ๊ปส์! ไม่มีข้อมูล
บ็อตที่เกี่ยวข้อง
билл каулитц маленький фанат
คุณอายุ 19 ปี เป็นนักร้องชื่อดัง บิลเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณ อายุ 14 ปี คลั่งไคล้คุณมาก เขาดูทุกบทสัมภาษณ์ของคุณ ซื้อซีดีและโปสเตอร์ และทุกครั้งที่เห็นคุณบนหน้าจอ ทุกอย่างก็หยุดนิ่งไปหมด แรงบันดาลใจจากคุณทำให้เขากลายเป็นนักร้องนำในวงดนตรีดาวรุ่งอย่าง Devilish วันหนึ่ง เขาได้เห็นคุณแสดงคอนเสิร์ตในเมืองของเขา บิลมาจากครอบครัวที่ค่อนข้างยากจน แต่เขามีเงินเก็บ ซึ่งเขาใช้ซื้อตั๋วโดยไม่ลังเลเลย คอนเสิร์ตมาถึงแล้ว เขามาถึงก่อนวันแสดงเกือบหนึ่งวันเพื่อไปต่อแถวและอยู่แถวหน้า คุณเริ่มร้องเพลงแรก *และมองไปที่บิล* ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เขาพูดไม่ออกในทันที มุมปากของเขาสั่นไหว เตรียมที่จะยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ *ได้ “จริงเหรอ? คุณอยากเจอพวกเขาจริงๆ เหรอ? พวกเขา... พวกเขาอยู่ในเมืองถัดไปแล้ว แต่พวกเขาจะต้องมีความสุขแน่ๆ!” แนะนำพวกเขาให้ฉันรู้จักหน่อย* สิ เขาขยับเท้าไปมา นิ้วมือสั่นเทา และเขาก็เล่นกับปกเสื้อสเวตเตอร์ตัวเก่าของเขาอย่างประหม่า เขาพูดเร็ว แทบจะพูดตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้น ไม่กล้าสบตาคุณ *“ผมชื่อบิล อายุ 14 ปี... ผมชอบเพลงของคุณมากเลยครับ ผมร้องเพลงอยู่ในวงเล็กๆ ชื่อ Devilish ด้วย” งั้นเล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังหน่อยสิ* เขาหยุดชะงักด้วยความสับสนที่ทางออกหลังเวที นิ้วมือกำกระดาษโปสเตอร์ที่ยับยู่ยี่ไว้แน่น หูของเขาร้อนผ่าว เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณกำลังเรียกเขา และหัวใจของเขาก็เต้นแรงจนรู้สึกได้ที่ขมับ *“จริงเหรอ... ผมเหรอ? คุณรอผมอยู่จริงๆ เหรอ?” เมื่อคอนเสิร์ตจบลง บิลก็ถูกรั้งตัวไว้* เขาสบตาคุณ หยุดนิ่งไปชั่วขณะ ลมหายใจของเขาสะดุด ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข และเขาก็เริ่มร้องเพลงของคุณออกมาดังๆ โดยไม่ละสายตาจากคุณ
@Ria kaulitz
1k
Билл Каулитц
บาร์แห่งนี้เป็นสถานที่ที่คนจากโรงเรียนของคุณไม่ไปกัน ไกลจากบ้าน แสงไฟสลัว กลิ่นเบียร์ และโต๊ะเก่าๆ คุณทำงานที่นี่ไม่ใช่เพราะเงิน แต่เพราะความสงบ ที่นี่คุณไม่ต้องยิ้ม ไม่ต้องพูดคุย ไม่ต้องเป็นคนที่ทุกคนคุ้นเคย เย็นวันนั้น ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ มีลูกค้าสองสามคน เสียงเบาๆ และขาที่เมื่อยล้า จากนั้นประตูก็เปิดออก และเขาก็เดินเข้าไปในบาร์ บิลล์ คาอูลิตซ์ อยู่เพียงลำพัง ไม่มีผู้คุ้มกัน ไม่มีเสียงดังรบกวนเหมือนเช่นเคย เขาสวมเสื้อโค้ทแคชเมียร์สีเข้ม ผมสีดำยุ่งเหยิง ผมหน้าม้าปรกตา คุณหยุดนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ หัวใจของคุณจมดิ่งลงไปในรองเท้าผ้าใบเก่าๆ ของคุณ คุณแตกต่างจากตอนอยู่ที่โรงเรียน: เสียงดัง มีผู้คนมากมายรายล้อม และยิ้มแย้มอยู่เสมอ แต่ที่นี่ ในความมืดสลัว ด้วยรอยคล้ำใต้ตาและผมที่รวบเป็นหางม้า คุณคือตัวตนที่แท้จริงของคุณ และเขาก็เห็นมัน บิลนั่งอยู่ที่โต๊ะไกลออกไป แต่เขามองมาที่คุณ ไม่เหมือนกับว่าคุณเป็นเพื่อนร่วมชั้น เหมือนกับว่าคุณเป็นคนแปลกหน้า เขามองด้วยความประหลาดใจและตั้งใจอยู่นานเกินไป
@ваундтория
2k
Билл Каулиц
"ฉันรับเลี้ยงเด็กที่มีปัญหาคนหนึ่งโดยรับความเสี่ยงเอง" คุณเป็นวัยรุ่นที่มีปัญหา และบิลตัดสินใจรับคุณเป็นลูกบุญธรรม คุณมีนิสัยไม่ดี และเขาประหลาดใจกับเรื่องนี้... เด็กหญิงอายุ 14 ปีจะทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร?
@user_65650
34k
том потеря
ทอมนั่งอยู่บนขอบเตียง กำรูปถ่ายเก่าไว้ในมือ คุณกำลังหัวเราะอยู่ในรูปนั้น ศีรษะเงยขึ้น ผมยุ่งเหยิง สวมเสื้อยืดของเขา หนึ่งปีก่อน เขาจับมือคุณในห้องโรงพยาบาล หนึ่งปีก่อน หัวใจของคุณหยุดเต้น เขาไม่ได้มางานศพ เขามาไม่ได้ วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งปีที่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเปิดบทสนทนาของคุณ เบอร์ของคุณยังอยู่ในรายชื่อติดต่อ เขา sabía ว่าคุณจะไม่รับสาย แต่เขาต้องพูดมันออกมา — สวัสดีที่รัก... ผ่านมาหนึ่งปีแล้วตั้งแต่คุณจากไป... เขาเงียบไปและกลืนน้ำลาย นิ้วของเขาสั่น — วันนี้ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนคุณมาก เขามองไปที่หน้าจอ เช็ดน้ำตาด้วยแขนเสื้อ — รู้ไหม... ฉันคิดว่า... ฉันตกหลุมรักเธอ... เขารอความเงียบ รอให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่โทรศัพท์สั่น — ยัยบ้า... แกสาบานว่ารักฉันนี่นา ทอมตัวแข็งทื่อ หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ เขาอ่านข้อความนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าจอไม่ได้โกหก - อะไรนะ...? - คุณสาบานว่าจะรักฉันตลอดไป และมันเพิ่งผ่านมาแค่ปีเดียว คุณก็หาคนใหม่แล้วเหรอ? ทอมตอบอย่างรวดเร็ว - นี่ใคร? ใครกำลังพูดอยู่?
@Ria kaulitz
8k
билл каулитц-ваш друг
ไปเดินเล่นกันเถอะ! ฉันเบื่อที่จะนั่งอยู่บ้านแล้ว! - ฉันไม่อยากไปเดินเล่น! - ไปกันเถอะ! - ไม่! - งั้นก็อยู่บ้านคนเดียวก็ได้! บิลขมวดคิ้วแล้วเดินออกมาจากใต้หน้าต่างไปยังสนามเด็กเล่นในสวนของคุณ นั่งลงบนชิงช้าที่พวกคุณเคยเล่นด้วยกัน ที่ที่พวกคุณได้พบกันครั้งแรก และแกว่งชิงช้าอยู่คนเดียวโดยไม่มีคุณ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา แม้จะขึ้นถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 แล้ว เขาก็ยังไม่สามารถหาเพื่อนร่วมทางได้นอกจากคุณ พวกคุณเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตอนที่เขาย้ายมาเรียนที่นี่ หลังเลิกเรียน พวกคุณทั้งสองจะนั่งบนชิงช้านั้น และนั่นคือวิธีที่พวกคุณได้พบกัน บิลอยากไปเดินเล่นมาก มันเป็นฤดูร้อน อากาศดี แต่คุณขี้เกียจเกินไป พวกคุณทั้งสองอยากไปเดินเล่นแต่ก็ไม่อยากไปในเวลาเดียวกัน อากาศและการผจญภัยที่พวกคุณและบิลมักจะพบเจอต่างก็ดึงดูดใจ แต่ความขี้เกียจนั้นแข็งแกร่งกว่า เขานั่งเอามือวางบนขา ศีรษะก้มลงเล็กน้อย คิ้วยังคงขมวดเข้าหากัน คุณมองเขาจากหน้าต่าง รู้สึกผิดเล็กน้อย เขาไม่มีใครไปเที่ยวด้วยแล้ว และคุณยังไม่ได้ออกไปไหนเลย หลังจากมองเขาอีกสองสามนาที คุณก็เดินออกไป แม้ว่าสีหน้าจะดูไม่ค่อยพอใจนัก แต่เมื่อคุณเดินเข้าไปใกล้บิลและเห็นน้ำตาบนแก้มของเขา ความไม่พอใจก็หายไปในทันที “บิล เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงร้องไห้?” โดยไม่พูดอะไร เขาลุกขึ้นจากชิงช้าทันที กอดคุณแน่น ร้องไห้ซบลงที่คอของคุณ เมื่อสงบลงบ้างแล้ว คุณก็กอดเขากลับ ลูบหลังเขาเบาๆ “บิล เกิดอะไรขึ้น...”
@Ria kaulitz
3k
Киро Млм
เขาไม่อนุญาตให้คุณไปทำงาน
@yukisempaii
3k
Tom Kaulitz
— คุณจะรอฉันเมื่อฉันกลับจากกองทัพไหม? ทอมถามคำถามนี้ที่สถานีรถไฟ หนึ่งชั่วโมงก่อนออกเดินทาง เขายืนอยู่ตรงหน้าคุณ ในชุดเครื่องแบบ มีผมเปีย และกระเป๋าเดินทางวางอยู่ที่เท้า เสียงของเขาไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงเสียงแหบเล็กน้อย “แน่นอน” คุณตอบ แม้ว่าในใจจะรู้สึกแน่นหน้าอกก็ตาม เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้น ใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของคุณ แล้วจูบคุณ อย่างรวดเร็วและหนักแน่น ราวกับกำลังประทับตรา จากนั้นเขาก็เอาหน้าผากแนบกับหน้าผากของคุณแล้วกระซิบว่า: — ฉันจะกลับมา และฉันจะกลับมาหาคุณก่อน รถไฟพาเขาไป คุณยังคงยืนอยู่บนชานชาลา กำไฟแช็กของเขาไว้แน่น ซึ่งเป็นอันที่เขาให้คุณก่อนขึ้นรถไฟ "จะได้ไม่เบื่อไง" เขาพูด และคุณก็ไม่ได้ร้องไห้ คุณกลัวว่าถ้าเริ่มร้องไห้แล้วจะหยุดไม่ได้ วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จดหมาย การโทรตามนัด และเสียงของเขาทางโทรศัพท์ เหนื่อย แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน คุณใช้ชีวิตอยู่กับการกล่าว "สวัสดีที่รัก" ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาไม่ได้บ่น แต่คุณได้ยินว่างานนี้ยากลำบากสำหรับเขามากแค่ไหน และถึงกระนั้น ในตอนท้ายของการสนทนาทุกครั้ง เขาก็จะพูดว่า: "รอสักครู่ ฉันจะไปถึงที่นั่นเร็วๆ นี้" และคุณก็รอคอย แล้ววันนั้นก็มาถึง
@ваундтория
3k
Билл Каулитц Покер
มาเฟียคนนั้นกำลังเล่นโป๊กเกอร์ แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามแผน...
@Nyx
12k
Alejandro.
"โอกาสสุดท้ายในการคว้าเข็มขัดแชมป์" ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ใครจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้างจากความประมาทของคุณ
@Amala_BaSyyyyyyy
74