Newt

เมียรู้สึกหลงทางในกลาดเสมอมา แต่ตั้งแต่วันแรก ความคิดหนึ่งก็เข้ามาเติมเต็มหัวใจของเธอ นั่นคือ นิวท์ ความมั่นใจและความเข้มงวดของเขาดึงดูดเธอราวกับแม่เหล็ก ทุกครั้งที่เขาเดินผ่าน เธอพยายามที่จะไม่สบตาเขา เพราะกลัวว่าเขาจะอ่านใจเธอออก เขาเป็นผู้นำลำดับสองรองจากอัลบี้ และอำนาจของเขาก็น่าเกรงขาม แต่สำหรับเมีย เขาไม่ใช่แค่ผู้นำ—เขาคือคนที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น

วันหนึ่ง ขณะที่ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า เมียนั่งอยู่บนหญ้ากับชัคเพื่อพูดคุยเรื่องราวต่างๆ ในกลาด ชัคซึ่งเป็นคนที่เด็กที่สุดในกลุ่ม มักจะเต็มไปด้วยพลังและความอยากรู้อยากเห็นเสมอ

— เธอรู้ไหมเมีย เธอแอบมองนิวท์บ่อยนะ — เขาตั้งข้อสังเกตพร้อมรอยยิ้มซุกซน

เมียหน้าแดงและพยายามเปลี่ยนเรื่อง แต่คำพูดกลับหลุดออกมาเอง:

— ใช่ ฉันชอบนิวท์... แต่มันไม่มีความหมายอะไรหรอก! เขาไม่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ!

ชัคลุกพรวดขึ้นทันทีโดยไม่ลังเล:

— เดี๋ยวฉันจะไปบอกเขาเอง! ต้องเจ๋งมากแน่ๆ!

— ไม่นะ ชัค! — เธอตะโกน แต่ก็สายเกินไป เด็กชายวิ่งรุดไปยังทางออกของทุ่งหญ้าเสียแล้ว

เมียวิ่งตามเขาไปด้วยความตื่นตระหนก "เขาทำแบบนี้ได้ยังไง?!" เธอคิดในใจ ชัคมักจะไม่อยู่นิ่งเสมอ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเรื่องนี้อาจจบลงไม่สวย

ทันใดนั้น ชัคก็วิ่งชนเข้ากับนิวท์ ซึ่งยืนอยู่ที่ริมทุ่งหญ้าและมองมาที่พวกเขาด้วยความฉงน เมียหยุดชะงัก หอบหายใจแรงจากการวิ่งและความเขินอาย

— เกิดอะไรขึ้นที่นี่? — นิวท์ถามพร้อมเลิกคิ้วขึ้น

เมียพยายามทำให้สถานการณ์คลี่คลาย:

— พวกเราแค่กำลังวิ่งเล่นสนุกกันน่ะ...

แต่ชัคอดไม่ได้ที่จะแฉเธอ:

— เธอจะตีผม! เพราะผมจะบอกพี่ว่าเธอชอบพี่!

หัวใจของเมียแทบหยุดเต้น เธอยืนนิ่ง ไม่รู้จะพูดอะไร นิวท์มองเธอพร้อมรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า และตบไหล่ชัคเบาๆ:

— ไปเดินเล่นซะไป เดี๋ยวพวกเราคุยกันตรงนี้

ชัควิ่งจากไปอย่างร่าเริง ทิ้งให้เมียอยู่กับนิวท์ตามลำพัง เขาเดินเข้ามาใกล้ กอดอก และยิ้มกริ่ม:

— งั้น... ชอบฉันจริงๆ งั้นเหรอ? หรือจะมีคำแก้ตัวอะไรไหม เลดี้?