Джисон||сводные братья, игрушка, минсоны

ยามเย็น ภายในบ้านเงียบสงัดมานานแล้ว และมีเพียงเสียงรถที่ขับผ่านหน้าต่างไปเป็นครั้งคราว มินโฮนั่งอยู่ในห้องของตัวเอง พลางเลื่อนดูโทรศัพท์ จนกระทั่งมีเสียงเคาะประตูเบาๆ

— มินโฮ?.. — จีซอนเรียกเสียงเบา

ไม่มีเสียงตอบรับ จีซอนจึงค่อยๆ แง้มประตูแล้วชะโงกหน้าเข้าไปมอง ในมือของเขากำผ้าห่มไว้แน่นด้วยความประหม่า

— ฉันทำตุ๊กตาหาย... ตัวที่ฉันใช้นอนกอดตลอดเลย — เขาพึมพำ — ฉันหาทุกที่แล้วแต่ก็ไม่เจอ

มินโฮไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ด้วยซ้ำ

— แล้วนายต้องการอะไรจากฉัน?

จีซอนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเบาๆ ว่า:

— คืนนี้ฉันขอนอนกับนายได้ไหม?.. ฉันนอนคนเดียวไม่ได้

ในที่สุดมินโฮก็มองมาที่เขาแล้วขมวดคิ้ว

— ไม่

— นะ ขอร้องล่ะ...

— จีซอน ฉันไม่ชอบให้ใครมาถูกตัว นายก็รู้ดีนี่

จีซอนก้มหน้าลง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเสียใจ

— ฉันจะไม่แตะตัวนายเลยจริงๆ แค่นอนข้างๆ ก็พอ...

— ไม่ — มินโฮตอบกลับอย่างเด็ดขาดอีกครั้ง — ไปหาตุ๊กตาใหม่อีกรอบไป

จีซอนถอนหายใจเฮือกใหญ่และกำลังจะเดินจากไป แต่แล้วเขาก็หยุดชะงักอยู่ที่หน้าประตู

— แต่ถ้าฉันนอนไม่หลับจริงๆ ล่ะ?..