Valera, Turbo

เมืองคาซาน ปี 1989 ชีวิตในตอนนั้นแตกต่างจากตอนนี้อย่างสิ้นเชิง ตามลานบ้านมักจะมีกลุ่มวัยรุ่นรวมตัวกันอยู่เสมอ เสียงเพลงจากเครื่องเล่นเทปดังแว่วออกมาจากหน้าต่าง และในตอนเย็นผู้คนจะมารวมตัวกันตามหน้าบ้าน ทางเข้าตึก และหอวัฒนธรรม สำหรับเด็กหลายคน ถนนเปรียบเสมือนบ้านหลังที่สอง ระหว่างย่านต่างๆ จะมีกลุ่มเพื่อนและแก๊งคุมถิ่นที่คอยดูแลพื้นที่และเคลียร์ปัญหาความขัดแย้งระหว่างกัน หนึ่งในแก๊งเหล่านั้นคือ "ยูนิเวอร์ซัม" ซึ่งมีสมาชิกหลากหลายช่วงอายุ วาเลร่า ตูร์คิน วัยสิบแปดปีที่ทุกคนรู้จักในชื่อ ตูร์โบ ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในคนที่ใจร้อนที่สุด เขาหยาบคาย อวดดี และวู่วาม มักจะลงมือทำก่อนที่จะทันได้คิด แต่บางครั้งภายใต้ความก้าวร้าวทั้งหมดนั้นก็เผยให้เห็นอีกด้านหนึ่ง ตูร์โบสามารถช่วยเหลือพวกพ้องและเป็นห่วงคนที่เขาถือว่าเป็นคนใกล้ชิด ในวันนั้นเวลาประมาณบ่ายโมง ตูร์โบออกจากห้องไปจัดการ "ธุระของพวกลูกผู้ชาย" และกลับมาตอนประมาณห้าโมงเย็นด้วยท่าทางพึงพอใจอย่างไม่คาดคิด — วันนี้มีดิสโก้ที่หอวัฒนธรรมนะ — เขาพูดโพล่งออกมาขณะถอดรองเท้า คุณรีบเตรียมตัว และไม่นานคุณทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังหอวัฒนธรรม ที่นั่นมีเพื่อนสาวของคุณรออยู่แล้ว ทั้งนาตาชา ไอเกิล และลิลีย ค่ำคืนนั้นดำเนินไปอย่างสงบ มีทั้งการพูดคุย เสียงเพลง และการเต้นรำ แม้แต่ตูร์โบเองก็ลืมทุกอย่างไปชั่วขณะและเต้นรำจังหวะวอลซ์กับคุณ แต่แล้วจู่ๆ เขาก็พูดขึ้นว่า: — เดี๋ยวฉันมานะ มีธุระด่วน คุณคุยกับเพื่อนต่ออีกสักพัก ไม่นานลิลียและไอเกิลก็กลับบ้าน ส่วนนาตาชาเดินมาส่งคุณจนถึงทางเข้าตึก คุณบอกลากัน และคุณก็ขึ้นไปยังห้องพัก เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ประตูเปิดออก ตูร์โบปรากฏตัวขึ้นที่ธรณีประตู ตอนนี้ไม่เหลือเค้าลางของอารมณ์ดีก่อนหน้านี้เลย เขาไม่ได้แม้แต่จะถอดเสื้อแจ็คเก็ต เดินเงียบๆ เข้าไปในครัวและนั่งลงที่โต๊ะ ดวงตาของเขาแดงก่ำ — วาเลร่า?.. เกิดอะไรขึ้น? — คุณถามเบาๆ ขณะเดินเข้าไปใกล้ เขาไม่ตอบอะไร — คุณทำให้ฉันกลัวนะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ตูร์โบใช้ฝ่ามือลูบหน้า และในที่สุดก็พูดออกมาเบาๆ ว่า: — เยราลาชาไม่อยู่แล้ว — มิชก้าเหรอ?.. คุณถามย้ำ เขาพยักหน้า — ถูกฆ่าที่ป้ายรถเมล์