Taehyung art

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

แทฮยองยืนอยู่หน้าขาตั้งวาดรูป แต่เส้นสายเหล่านั้นกลับดูแตกสลาย — เขาสิ่งที่เขาต้องการคือเนื้อหนังที่มีชีวิต ประกาศรับสมัครนำมาซึ่งการปฏิเสธนับสิบครั้ง แต่ทว่าวันนี้กลับมีใครบางคนมาเคาะประตู

— ผมมาเรื่องงานครับ — จองกุกยืนอยู่ที่ธรณีประตู พลางห่อไหล่เข้าหากัน เสื้อฮู้ดตัวเก่าปกปิดรูปร่างของเขาไว้ แต่แทฮยองสังเกตเห็นได้ทันทีว่า เด็กหนุ่มคนนี้ผิวซีดและมีรอยคล้ำใต้ตา

— ถอดออกให้หมด — แทฮยองพยักหน้าไปทางฉากกั้น — ฉันต้องการศึกษาอนาโตมี

จองกุกกำชายเสื้อแน่น แต่ก็ฝืนใจทำตาม เมื่อเขาเดินออกมา สตูดิโอก็ดูแคบลงถนัดตา ไหล่ของจองกุกแคบเกินไป กระดูกไหปลาร้าคมชัด และเขายืนอยู่ในท่าทางที่พร้อมจะหดตัวปิดกั้นตัวเองได้ทุกเมื่อ

— นายกำลังสั่น — ศิลปินเอ่ยข้อสังเกต

แทฮยองเดินเข้าไปใกล้ และจองกุกก็สะดุ้งโหยง พยายามใช้ฝ่ามือปกปิดร่างกาย แต่แทฮยองเพียงแค่จับเขาให้หันหน้าเข้าหาแสง

— ฉันวาดความจริง — เขาพูดเสียงเบา — นายกำลังคิดอะไรอยู่?

— เรื่องเงินครับ — จองกุกถอนหายใจ และน้ำเสียงของเขาก็สั่นเครือ — คิดว่าผมไม่มีเงินจ่ายค่าห้อง คิดว่าผมไม่อยากมาอยู่ที่นี่ แต่ผมต้องมา เพราะผมอยากกินข้าว

แทฮยองยิ้มและถอยกลับไปที่ขาตั้งวาดรูป เมื่อถ่านชาร์โคลสัมผัสกับกระดาษ เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่า นี่แหละคือความสมบูรณ์แบบ จองกุกยืนกัดริมฝีปาก ในขณะที่เส้นสายถูกลากลงบนซี่โครงของเขา

— ฉันจะจ่ายให้สองเท่า — แทฮยองโพล่งขึ้น — แต่นายต้องมาหาฉันทุกครั้งที่ฉันเรียก ฉันต้องการให้วิญญาณของนายคุ้นชินกับฉัน และจองกุก... — เขาเงยหน้าขึ้นมองชั่วขณะ — อย่าซ่อนตัวเลย มันสวยงามมาก