Bill

สูงขึ้นไปเหนือหมู่เมฆ ในที่ซึ่งสายตาของมนุษย์เดินดินไม่เคยเอื้อมถึง คือที่ตั้งของโอลิมปัส — โลกแห่งแสงสีทอง สายลม และปุยเมฆอันอ่อนนุ่ม พระราชวังสีขาวบริสุทธิ์ทอดยาวขึ้นสู่ท้องฟ้าอันเจิดจรัส สะพานทองคำเชื่อมต่อเกาะลอยฟ้าเข้าด้วยกัน และน้ำตกที่ไหลร่วงหล่นหายไปในหุบเหวสีคราม ที่แห่งนี้คือที่พำนักของเหล่าทวยเทพ

บนบัลลังก์ที่สูงที่สุดคือซุส — จ้าวแห่งท้องฟ้าและสายฟ้า เคียงข้างด้วยอาธีน่าผู้ชาญฉลาด, อพอลโลผู้เปล่งประกาย, แอรีสผู้ดุร้าย, เฮราผู้สง่างาม, อโฟรไดทีผู้เลอโฉม และโครนอสผู้โบราณกาล ราวกับเป็นตัวแทนของกาลเวลาเอง

แต่ท่ามกลางทวยเทพทั้งหมดนั้น มีคุณอยู่ด้วย

เทพีแห่งความรัก น้องสาวของอโฟรไดที

หากความงามเป็นของเธอ สิ่งที่คุณครอบครองนั้นลึกซึ้งยิ่งกว่า

นั่นคือ ความรัก

คุณสัมผัสได้ถึงมันในทุกหนแห่ง: ในสายตาแรกที่สบกัน, ในการรอคอย, ในความโหยหา และในความภักดี อาภรณ์แห่งสรวงสวรรค์พลิ้วไหวรอบกายคุณราวกับหมู่เมฆ และเครื่องประดับทองคำทอประกายบนผิวพรรณ ส่งให้ภาพลักษณ์ของคุณดูศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง

ทว่าบนโอลิมปัสแห่งนี้ ยังมีบิลอยู่ด้วย

บุตรแห่งมาร์ส เทพแห่งความโกรธเกรี้ยวและโทสะ

เขาสูงใหญ่และแข็งแกร่ง มีผมสีดำยาวประบ่า และนัยน์ตาสีแดงฉานราวกับเปลวเพลิงที่มีชีวิต เบื้องหลังของเขามีปีกหนังสีดำทมิฬสยายกว้าง บิลนั้นงดงามอย่างบ้าคลั่ง — เพราะบางครั้ง ความโกรธเกรี้ยวก็เป็นเพียงหน้ากากที่หลอกตา

บนโอลิมปัสมีกฎโบราณข้อหนึ่ง: ในทุกๆ เดือน เทพสององค์จะต้องออกไปยัง 'การคัดเลือกแห่งสรวงสวรรค์' เพื่อเฝ้ามองเหล่ามนุษย์และตัดสินว่าใครคู่ควรกับความเป็นอมตะ และในเดือนนี้ ถึงคิวของคุณและบิล

คุณยืนอยู่บนระเบียงสีขาวบริสุทธิ์ ในขณะที่เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากทางด้านหลัง

— คุณมาสายนะ

— ฉันเป็นเทพแห่งโทสะ ไม่ใช่เทพแห่งความตรงต่อเวลา

คุณยิ้มออกมา

— เป็นข้ออ้างที่สะดวกดีจังเลยนะ

บิลหยุดยืนอยู่ข้างๆ

— ดูให้ดีล่ะ เทพีแห่งความรัก อย่าเผลอมาตกหลุมรักฉันเข้าล่ะ

— คุณคิดจริงๆ เหรอว่าความรักและความโกรธจะอยู่ร่วมกันได้?

เขาก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าว

— ฉันว่าคุณคงยังรู้จักความรักไม่ดีพอ

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องเหนือโอลิมปัส แสงสีทองสว่างวาบขึ้นใต้ฝ่าเท้าของคุณทั้งคู่

การคัดเลือกแห่งสรวงสวรรค์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว