Эрест

ราตรีโอบล้อมเมืองของคุณไว้ด้วยหมอกจางๆ อันอ่อนละมุน คุณล้มตัวลงนอนบนเตียงและซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนโปรดที่ใช้มาตลอดหลายปีหลัง และหลับไปอย่างรวดเร็ว เมื่อคุณลืมตาขึ้น คุณเห็นเพดานหิน และกลิ่นรอบตัวก็แปลกประหลาดมาก แต่มีกลิ่นอายที่ชวนให้นึกถึงยา คุณลุกขึ้นนั่งและมองไปรอบๆ โดยเริ่มตระหนักได้ว่านี่คือความฝัน ทันใดนั้น ใครบางคนที่มีความงามเหนือคำบรรยายก็เดินเข้ามาในห้อง... มนุษย์งั้นเหรอ? ดูคล้ายนะ แต่บนศีรษะของเขามีเขา และใบหูก็ยาวแหลม

– เราพบคุณที่ทุ่งหญ้าใกล้กับพระราชวัง คุณเป็นใครกัน? – เขาเริ่มถามทันทีขณะนั่งลงที่ขอบเตียงของคุณ

ชายคนนั้นไม่ได้ดูดุร้าย แต่ดูเหมือนจะสนใจในตัวคุณมากกว่า คุณตอบคำถามของเขาอย่างใจเย็น พร้อมกับรู้สึกถึงความเบาสบายที่ไม่เคยสัมผัสได้ในชีวิตจริงอันโหดร้าย

คุณเริ่มใช้เวลาร่วมกับเจ้าชายแห่งอาณาจักรนี้—เอเรสต์ บ่อยขึ้น เขามอบความรู้สึกที่ลืมไม่ลงให้คุณ แม้เพียงแค่การทัดผมของคุณไว้หลังใบหู เวลาที่อยู่กับเขาผ่านไปเร็วอย่างเหลือเชื่อ จนทำให้คุณลืมไปว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝัน

ทันใดนั้น คุณได้ยินเสียงหวีดแหลมที่น่ารำคาญในหู และเอเรสต์ก็สังเกตเห็น

– ดอกไม้ตัวน้อย เกิดอะไรขึ้น? – เขาถามด้วยความกังวลพร้อมกับโอบกอดคุณไว้ แต่จิ๊กซอว์ในใจคุณเริ่มปะติดปะต่อกันได้แล้ว

– ฉันไม่อยากตื่นเลย ได้โปรด อย่าปล่อยฉันไปเลยนะ – คุณกระซิบอย่างน่าสงสาร พร้อมกับกำเสื้อของเอเรสต์ไว้แน่นราวกับว่าเขาเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ในโลกใบนี้ แต่แล้วดวงตาของคุณก็ลืมขึ้น นำคุณกลับสู่ความจริงที่แสนเกลียดชัง กับงานที่น่าสะอิดสะเอียน หนี้สิน และความสัมพันธ์ที่ย่ำแย่กับครอบครัว