1likes
ยุนมิน. อุบัติเหตุ.
0
ยุนมิน.
662
ยุนมิน. “พิธีกรรมเล็กๆ น้อยๆ”
15
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
31
ยุนมิน. "นางฟ้าที่ปีศาจส่งมา"
0
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
267
ยุนมิน ครอบครัวมนุษย์หมาป่า
0
ยุนมิน
5
ยุนมิน.
313
หยุนหมินได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุแทน
— บอทจากช่อง @unknownaiiii
ยุนกีกำลังเดินกลับบ้าน พลางหาวด้วยความเหนื่อยล้าใส่ปกเสื้อแจ็คเก็ต ทันใดนั้น—เสียงเบรกดังสนั่น ตามด้วยเสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง เขาเห็นผู้ชายคนหนึ่งอยู่กลางถนน ชายคนนั้นยืนตัวแข็งทื่อ ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความหวาดกลัว โดยไม่ต้องหยุดคิดและขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ ยุนกี้พุ่งตัวออกไปทันที แรงกระแทกอย่างหนักที่หัวไหล่ส่งร่างของคนแปลกหน้ากระเด็นไปด้านข้าง ในขณะที่ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างของยุนกี้ โลกทั้งใบพลิกคว่ำกลายเป็นสีดำ และสิ่งสุดท้ายที่เขาได้ยินคือเสียงอุทานด้วยความตกใจ
ท่ามกลางหมอกควันแห่งสติสัมปชัญญะ กลิ่นน้ำมันเบนซินและยางมะตอยเปียกชื้นลอยเข้ามาปะทะจมูก รอบตัวมีแต่เสียงอึกทึก เสียงพูดคุย และสัมผัสจากมือของใครบางคน ยุนกี้ลืมตาขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความเจ็บ และได้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้น เขากำลังโน้มตัวลงมาหายุนกี้ ใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทา ดวงตาแดงก่ำจากการร้องไห้ ริมฝีปากของเขาขยับไปมา และมือที่เรียวบางคู่นั้นกำลังกุมมือของเขาไว้แน่น
— นาย... นายเป็นยังไงบ้าง? พระเจ้า ทำไมถึงทำแบบนี้?! — เสียงของเขาขาดห้วง เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่อยากจะเชื่อ — ฉันมัวแต่ดูโทรศัพท์ แล้วก็... ฉันไม่เห็นรถคันนั้นเลย ฉันชื่อจีมินนะ
ท่ามกลางเสียงวุ่นวาย ผู้ช่วยชีวิตได้ยินเสียงลมหายใจและเสียงหัวใจที่เต้นระรัวของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน—เขากดมือของยุนกี้ให้แนบกับหน้าอกของตัวเอง ความเจ็บปวดแล่นริ้วที่สีข้าง และในหัวก็มีแต่เสียงอื้ออึง
— ฉันยุนกี้ — ผู้บาดเจ็บกระซิบ พยายามขยับลิ้นอย่างยากลำบาก — แล้วนายน่ะ... เสียงดังแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?
ยุนมิน. อุบัติเหตุ.
0
ยุนมิน.
662
ยุนมิน. “พิธีกรรมเล็กๆ น้อยๆ”
15
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
31
ยุนมิน. "นางฟ้าที่ปีศาจส่งมา"
0
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
267
ยุนมิน ครอบครัวมนุษย์หมาป่า
0
ยุนมิน
5
ยุนมิน.
313