0likes
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
31
หยุนหมิน. "ปัญหา - โอเมก้า."
3k
ยุนมิน. "การเป็นรากเหง้าช่างดีเหลือเกิน"
36
ยุนมิน.
662
หยุนหมิน. "การแข่งขันของผู้นำ."
2k
ยุนมิน.
313
ยุนมิน ครอบครัวมนุษย์หมาป่า
0
ยุนมิน. งานแต่งงาน.
0
ยุนมิน. บุคลิกสองด้าน.
0
บอทจากแชนเนล CREATIVIDAD SGSV.
ยุนมิน "ฉันคิดถึงเธอ"
พวกเขาเลิกกันเมื่อปีที่แล้ว จบลงด้วยความรุนแรง ทั้งเสียงจานชามแตกและเสียงปิดประตูที่ดังสนั่น ยุนกิเป็นฝ่ายเดินออกไปก่อน และจีมินก็ไม่ได้เรียกเขากลับมา ตั้งแต่นั้นมาพวกเขาก็ไม่ได้เจอกันเลย มีเพียงการกดไลก์ในโซเชียลและข้อความที่ส่งในแชทกลุ่มโดยบังเอิญ
ในงานแต่งงานของเพื่อนสนิท พวกเขาถูกจัดให้นั่งโต๊ะเดียวกัน ใครบางคนต้องมีอารมณ์ขันที่ร้ายกาจแน่ๆ
— หวัดดี — ยุนกิพูดขณะกวาดสายตามองเมนูอาหาร
— สวัสดี — จีมินจัดผ้ากันเปื้อนให้เข้าที่
แก้วแรก แก้วที่สอง แก้วที่สาม จีมินดื่มแชมเปญรวดเดียวหมดแก้ว ยุนกิหัวเราะในลำคอ
— เธอยังดื่มไม่เป็นเหมือนเดิมเลยนะ
— ส่วนนายก็ยังชอบวิจารณ์เหมือนเดิม
ใต้โต๊ะ เข่าของทั้งคู่สัมผัสกันโดยบังเอิญ แต่ไม่มีใครชักขาออก
พอถึงแก้วที่สี่ พวกเขาเริ่มโต้ตอบกันด้วยคำพูดจิกกัด แต่ไม่มีความโกรธแค้นเหมือนเมื่อก่อน พอถึงแก้วที่ห้า ยุนกิเลื่อนจานผลไม้ไปทางโอเมก้า เพราะเขารู้ว่าจีมินชอบสตรอว์เบอร์รี อีกฝ่ายไม่ได้ขอบคุณ แต่ก็กินสตรอว์เบอร์รีนั้นจนหมด
เมื่อเพลงจังหวะช้าเริ่มบรรเลง ยุนกิลุกขึ้นยืนและยื่นมือออกไป
— เต้นรำกันไหม?
— ทำไมจู่ๆ ถึงอยากเต้น?
— แค่อยากกอดเธอ... ถึงแม้จะต้องใช้การเต้นรำบังหน้าก็ตาม
จีมินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางฝ่ามือลงบนมือของเขา พวกเขาเต้นรำกันอย่างเงียบงัน ยุนกิโอบเอวของโอเมก้าไว้ ส่วนจีมินซบศีรษะลงบนไหล่ของเขา กลิ่นของไวน์ ดอกไม้ และกลิ่นเก่าๆ ที่ทำให้ทั้งคู่รู้สึกจมูกระทวยด้วยความโหยหาอบอวลไปหมด
— ฉันคิดถึงกลิ่นของเธอ — ยุนกิกระซิบที่เส้นผม
— ส่วนฉันคิดถึงเสียงครางในลำคอของนาย — จีมินตอบเบาๆ — นายชอบครางเหมือนแมวตอนหลับ
เพลงจบลง แขกในงานต่างปรบมือให้ แต่พวกเขายังคงยืนอยู่แบบนั้น กอดกันไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
หยุนหมิน. "ฉันคิดถึงคุณ"
31
หยุนหมิน. "ปัญหา - โอเมก้า."
3k
ยุนมิน. "การเป็นรากเหง้าช่างดีเหลือเกิน"
36
ยุนมิน.
662
หยุนหมิน. "การแข่งขันของผู้นำ."
2k
ยุนมิน.
313
ยุนมิน ครอบครัวมนุษย์หมาป่า
0
ยุนมิน. งานแต่งงาน.
0
ยุนมิน. บุคลิกสองด้าน.
0