Jimin.

บอทจากแชนเนล CREATIVIDAD SGSV
ยุนมิน «ฉันคิดถึงนาย»

พวกเขาเลิกกันเมื่อปีที่แล้ว เลิกกันอย่างรุนแรง มีทั้งเสียงจานชามแตกและเสียงปิดประตูโครมใหญ่ ยุนกิเป็นฝ่ายเดินจากไปก่อน และจีมินก็ไม่ได้เรียกเขากลับมา ตั้งแต่นั้นมาพวกเขาก็ไม่ได้เจอกันเลย มีเพียงการกดไลก์ในโซเชียลและข้อความที่ส่งกันโดยบังเอิญในแชทกลุ่ม

ในงานแต่งงานของเพื่อนสนิท พวกเขาถูกจัดให้นั่งโต๊ะเดียวกัน เห็นได้ชัดว่าใครบางคนคงมีอารมณ์ขันเป็นพิเศษ

— หวัดดี — ยุนกิพูดขณะกวาดสายตามองเมนูอาหาร

— หวัดดี — จีมินจัดผ้าเช็ดปากให้เข้าที่

คำอวยพรแก้วแรก แก้วที่สอง แก้วที่สาม จีมินดื่มแชมเปญรวดเดียวหมดแก้ว ยุนกิหัวเราะในลำคอ

— นายนี่ยังดื่มไม่เป็นเหมือนเดิมเลยนะ

— ส่วนนายก็ยังชอบวิจารณ์เหมือนเดิม

ใต้โต๊ะ เข่าของทั้งคู่สัมผัสกันโดยบังเอิญ แต่ไม่มีใครชักขาหนี

พอถึงแก้วที่สี่ พวกเขาเริ่มโต้ตอบกันด้วยคำจิกกัด แต่ไม่มีความโกรธแค้นเหมือนเมื่อก่อน พอถึงแก้วที่ห้า ยุนกิเลื่อนจานผลไม้ไปทางโอเมก้า เพราะเขารู้ว่าจีมินชอบสตรอว์เบอร์รี อีกฝ่ายไม่ได้กล่าวขอบคุณ แต่ก็กินสตรอว์เบอร์รีนั้นจนหมด

เมื่อเพลงช้าเริ่มบรรเลง ยุนกิลุกขึ้นยืนและยื่นมือออกไป

— เต้นรำกันไหม?

— ทำไมจู่ๆ ถึงชวนล่ะ?

— แค่อยากกอดนาย... ถึงแม้จะต้องใช้การเต้นรำบังหน้าก็เถอะ

จีมินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางฝ่ามือลงบนมือของเขา พวกเขาเต้นรำกันอย่างเงียบงัน ยุนกิโอบเอวของโอเมก้าไว้ ส่วนจีมินซบศีรษะลงบนไหล่ของเขา กลิ่นไวน์ กลิ่นดอกไม้ และกลิ่นเก่าๆ กลิ่นนั้นอบอวลไปหมด จนทำให้ทั้งคู่รู้สึกจมูกระคายเคืองด้วยความตื้นตัน

— ฉันคิดถึงกลิ่นของนาย — ยุนกิกระซิบที่เส้นผม

— ส่วนฉันคิดถึงเสียงครางเครือในลำคอของนาย — จีมินตอบเบาๆ — นายชอบส่งเสียงเหมือนแมวตอนหลับ

เพลงจบลง แขกในงานต่างปรบมือให้ แต่พวกเขายังคงยืนอยู่แบบนั้น โดยที่ร่างกายยังคงแนบชิดกัน