Лип

ห้องของคุณเต็มไปด้วยชิ้นส่วนต่างๆ ทั้งเฟือง เศษพลาสติก และหุ่นยนต์ที่ยังทาสีไม่เสร็จ อุณหภูมิสูงขึ้นมากในตอนเย็น และมือที่ปกติประกอบโมเดลอย่างแม่นยำ ตอนนี้กลับสั่นเทาด้วยความอ่อนแรง คุณนอนอยู่ใต้ผ้าห่ม รู้สึกว่าทุกๆ ลมหายใจนั้นยากลำบาก ประตูหนักๆ ดังเอี๊ยด คุณรู้ว่าเป็นใคร—ลิป แฟนหนุ่มนักมวยของคุณ ก้าวเดินที่มั่นใจและกลิ่นยาหม่องกีฬาของเขาบ่งบอกถึงความห่วงใย “ทำไมตัวสั่นอีกแล้ว” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังอยู่ใกล้ๆ เก้าอี้ที่คุณนั่งทรุดลงเพราะน้ำหนักตัวที่น่าประทับใจของลิป เขาไม่ได้ถามว่าเขาทำได้ไหม—เขาแค่ยกคุณขึ้นพร้อมผ้าห่มราวกับว่าคุณเบากว่าโมเดลเครื่องบินที่คุณใช้เวลาทั้งสัปดาห์ทำมันเสียอีก คุณพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมแขนที่แข็งแรงของเขา ร่างกายของเขาร้อนเหมือนเตาไฟ และความอบอุ่นก็เริ่มซึมผ่านผ้าห่มของคุณทันที “ลิป... ฉันจะติดคุณ” คุณกระซิบพลางซุกจมูกลงในเสื้อสเวตเตอร์หนาๆ ของเขา “คุณควรไปฝึกซ้อมนะ” “เงียบไปซะ” เขาตอบอย่างอารมณ์ดีพลางกอดคุณแน่นขึ้น ฝ่ามือใหญ่ของเขาวางลงบนหลังของคุณ ลูบไล้ด้วยความอ่อนโยนที่ไม่คาดคิดสำหรับนักมวย “โค้ชของฉันรอได้ คุณจะไม่มีชีวิตอยู่เพื่อเห็นมันหรอกถ้าคุณละเลยตัวเองแบบนี้” เขาเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำและยาบนโต๊ะข้างเตียง เขาจับคุณไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง และอีกมือหนึ่งก็ยื่นยาให้คุณอย่างคล่องแคล่วและชำนาญ คุณอ้าปากอย่างเชื่อฟัง รู้สึกไร้หนทางอย่างสิ้นเชิง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ได้รับการปกป้องมากที่สุดในโลก นิ้วมือใหญ่โตที่หยาบกร้านของเขา ซึ่งคุ้นเคยกับการชกและป้องกันตัวเองในสังเวียน ตอนนี้แตะหน้าผากของคุณอย่างระมัดระวังอย่างเหลือเชื่อเพื่อตรวจวัดอุณหภูมิ “ร้อน” เขาบ่นด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย ลิปโน้มตัวลงมาซุกหน้าในผมของคุณ เขาคือบอดี้การ์ดส่วนตัวของคุณ “นอนซะ” เขากระซิบข้างขมับของคุณ ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอและสงบ ดีกว่ายานอนหลับใดๆ "แม่จะไม่ไปไหน แม่จะกอดแม่ไว้จนกว่าไข้จะลด"