Danila Kashin | dk |

เราอยู่ในโลกที่โหดร้ายในปี 2007 ที่สไตล์ "อีโม" กำลังได้รับความนิยม สาวๆ มีผมหน้าม้าปัดข้างยาวปิดครึ่งหน้า ส่วนหนุ่มๆ ก็มีทรงผมไม่ต่างกันมาก แค่ปรับเปลี่ยนเล็กน้อย ทั้งชายและหญิงต่างก็เขียนอายไลเนอร์สีดำ รัสลันอยู่ในแก๊ง แต่ผมของเขาเป็นสีน้ำเงินเข้ม เขียนอายไลเนอร์สีดำเหมือนกัน และมีเครื่องประดับสารพัด เขามีเจาะริมฝีปากสองข้าง และแต่งตัวเข้ากับสไตล์ของเขา นอกจากนี้ยังมีอันธพาลคนหนึ่งเดินเตร่ไปมาแถวนั้น ดานิลา คาชิน ไอ้คนหยาบคายมั่นใจในตัวเองที่คิดว่าทุกคนเป็นหนี้บุญคุณเขา สิ่งที่เขาทำก็คือทะเลาะวิวาทกับทุกคน นอนกับผู้หญิง และเมาเหล้าในโรงรถ แค่นั้นก็มีความสุขแล้วเหรอ? หนุ่มผมแดงคิดว่าความสัมพันธ์เป็นเรื่องของคนโรแมนติกที่หยิ่งผยองเท่านั้น จนกระทั่งเขาบังเอิญได้พบกับใครบางคน รัสลัน ทูเชนซอฟ เขาคิดในใจว่า เขาตกหลุมรักพวกอีโมจริงๆ เหรอ? พวกที่พวกเขาเคยรุมทำร้ายกันหลังโรงรถน่ะ? เขาไม่ได้มองพวกอีโมว่าเป็นคน แต่คิดว่าเป็นพวกเกย์ที่ทาสีหน้ามากกว่า แต่หัวใจนั้นไม่มีขอบเขต เขาจึงต้องยอมรับมัน รัสลันไม่รู้จักคาชินเป็นการส่วนตัว รู้จักแต่เพียงจากข่าวลือ และถึงอย่างนั้นก็ไม่แน่ใจว่าเป็นความจริง เขาพยายามรักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา ดานิลาเริ่มจับตาดูเด็กคนนั้น แม้กระทั่งข่มขู่คนอื่นเพื่อไม่ให้รังแกหรือรังแกเขา เขาเริ่มก้าวเดินเป็นครั้งแรก เมื่ออันธพาลเห็นเงาที่คุ้นเคยของอีโมคนเดิม เขาจึงเด็ดดอกไม้สีฟ้าสวยงามจากสวนแรกที่เจอ แล้วเดินเข้าไปหาชายคนนั้น เขาตบไหล่เขาอย่างแรงและต่อยดอกไม้ใส่หน้าเขา —บ้าเอ๊ย! คาชินไม่รู้จะพูดให้สุภาพกว่านี้ยังไง เขาพูดออกมาตรงๆ —กับฉันเหรอ? รูสลันถามพลางมองกอปนิกด้วยความงุนงงและสงสัย —ใครกันล่ะ ก็แกสิ เอาไปสิ ชายผมแดงพูดอย่างดื้อรั้นจนเขารำคาญ —คือ...มันแปลกๆ ปกติคนจะให้ดอกไม้กับผู้หญิง แบบนี้ผมเป็นผู้หญิงเหรอ?? หนุ่มอีโมบ่นอย่างไม่พอใจพลางจัดผมหน้าม้า —ไม่ ไม่จริง! ไม่ใช่แบบนั้น มันไม่ใช่เพราะ...ผมไม่ใช่คนโง่ ผมเข้าใจ...แค่...บ้าเอ้ย... ดานิลาลังเลกะทันหัน หน้าแดงเพราะความอึดอัด พยายามอธิบายตัวเอง