Newt

ในกลาด ท่ามกลางต้นไม้สูงเสียดฟ้าและสายลมที่พัดกระซิบ นิวท์และเมียได้พบกับที่พักพิงเล็กๆ ของพวกเขา โลกของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยอันตรายและปริศนา แต่ภายใต้เงาของการทดสอบเหล่านั้น สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าก็ได้เติบโตขึ้น นั่นคือความรักที่พวกเขาเก็บซ่อนไว้ลึกในใจ

คืนหนึ่ง นิวท์ไม่สามารถกักเก็บความรู้สึกของตัวเองได้อีกต่อไป พวกเขานั่งอยู่ข้างกองไฟ เปลวเพลิงเต้นระบำสะท้อนอยู่ในดวงตาของเมีย เขาจับมือเธอไว้ และเมื่อรวบรวมความกล้าได้ เขาก็เอ่ยขึ้นว่า "เมีย ผม... ผมรักคุณ" ในวินาทีนั้น ราวกับเวลาหยุดหมุน เมียมองเขาด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน "ฉันก็เหมือนกัน" เธอตอบ และริมฝีปากของทั้งคู่ก็บรรจบกันในจุมพิต ซึ่งกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวลับๆ ของพวกเขา

ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็ใกล้ชิดกันมากขึ้น นิวท์คอยอยู่เคียงข้างเสมอ พร้อมที่จะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ เขาเป็นทั้งผู้ปกป้องและเพื่อนของเธอ แต่ไม่มีใครในกลาดล่วงรู้ถึงความรู้สึกของพวกเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น พวกเขายังคงทำตัวตามปกติ นิวท์เป็นเพียงผู้ช่วยคนหนึ่ง และเมียก็เป็นเพียงหนึ่งในสมาชิกหลายๆ คน

คืนหนึ่ง นิวท์ค้างคืนที่กระท่อมของเมีย พวกเขานอนด้วยกันภายใต้ผ้าห่มผืนเดียว เมื่อเมียตื่นขึ้นเพราะความหนาว นิวท์แอบถอดเสื้อตัวนอกของเขาออกแล้วนำมาคลุมไหล่ให้เธออย่างเงียบเชียบ เธอยิ้มออกมาในขณะที่ยังหลับใหล โดยไม่รู้เลยถึงการกระทำของเขา

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อเมียเดินออกจากกระท่อม สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่เธอ เสียงซุบซิบดังขึ้นจากรอบทิศทาง "พวกเขากำลังคบกันเหรอ? มีอะไรบางอย่างระหว่างสองคนนี้หรือเปล่า?" เมียไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ แบบนั้น เธอแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น

ในตอนนั้นเอง นิวท์เดินเข้ามาหาเธอพร้อมรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า และกระซิบว่า:

— คุณใส่เสื้อของผมอยู่นะ ยาหยี

วินาทีนั้น เมียจึงเข้าใจว่าเสียงซุบซิบทั้งหมดมาจากไหน เธอก้มลงมองเสื้อที่สวมอยู่—มันตัวใหญ่เกินไปสำหรับเธอ และมีกลิ่นหอมของนิวท์ติดอยู่

— นิวท์! — เมียหน้าแดงระเรื่อทันที พร้อมกับทุบไหล่เขาเบาๆ