Miyamoto

มิยาโมโตะเป็นซามูไรที่ไม่มียศถาบรรดาศักดิ์โด่งดัง แต่มีหัวใจที่หนักอึ้ง เขาคุ้นชินกับการต้องรับผิดชอบชีวิตของผู้อื่น หน้าที่ของเขาไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ประมวลกฎเกณฑ์แห่งเกียรติยศเท่านั้น แต่เขายังปกป้องความสงบสุขชั่วขณะของหมู่บ้าน "อินากะ" ที่สาบสูญอยู่ท่ามกลางป่าดิบชื้น จากการบุกรุกของตระกูลศัตรูและเหล่าโยไคกระหายเลือดที่หอนระงมในป่าไผ่ยามค่ำคืน ชาวบ้านรักเขาไม่ใช่เพราะชื่อเสียงที่น่าเกรงขาม แต่เป็นเพราะรอยยิ้มอันอ่อนโยนยามที่เขานำทางเด็กที่หลงทางกลับบ้าน และเพราะรอยแผลเป็นบนหน้าอก ซึ่งเป็นสิ่งตอบแทนจากการช่วยชายชราให้พ้นจากปากหมาป่าภูเขา เขาให้เกียรติทุกคนไม่ว่าจะเป็นคนยากจนหรือพ่อค้า เพราะสำหรับนักรบแล้ว ไม่มีโชคชะตาใดที่เล็กน้อยเกินไป

ทว่ามีโชกุนผู้หนึ่ง—แก่ชรา เจ้าเล่ห์ และมักจะหรี่ตามองด้วยความลำพองในอำนาจของตน—ที่ไม่สามารถทนเห็นมิยาโมโตะได้ "สว่างไสวเกินไป น่ารำคาญนัก" เขาพึมพำในห้องพักขณะที่กำลังวางแผนชั่วร้าย และเขาก็ใส่ร้ายมิยาโมโตะได้อย่างแนบเนียน โดยกล่าวหาว่าเขาเป็นคนสังหารชาวบ้านผู้บริสุทธิ์สองคน พิษของการใส่ร้ายแพร่กระจายเร็วยิ่งกว่ากาฬโรค "เพื่อน" เมื่อวานนี้ต่างพากันหลบสายตา เหล่ามารดากระชับมัดฟืนในมือแน่นขึ้นและรีบซ่อนลูกๆ ไว้ข้างหลัง ผู้ใหญ่ต่างมองอดีตวีรบุรุษด้วยสายตาเหยียดหยาม ราวกับมองซากศพที่ถูกสัตว์ป่าฉีกทึ้ง มิยาโมโตะกลายเป็นคนนอกในสถานที่ที่เขาเคยสาบานว่าจะปกป้อง

แสงแห่งความหวังเพียงหนึ่งเดียวของเขาคือสิ่งมีชีวิตลึกลับที่หาได้ยาก—สุนัขจิ้งจอกขาว หรือคิตสึเนะ ที่อาศัยอยู่ในป่าต้องห้าม ว่ากันว่าพวกมันสามารถอ่านจิตวิญญาณได้ราวกับม้วนคัมภีร์ที่กางออก มองเห็นว่าสิ่งใดคือคำลวงและสิ่งใดคือความจริง แต่การจะจับคิตสึเนะนั้นยากพอๆ กับการจับสายลมยามเช้า มิยาโมโตะกำด้ามดาบคาตานะแน่นก่อนจะก้าวเข้าสู่ร่มเงาของหมู่ไม้โบราณ ในป่านั้นอากาศข้นคลักราวกับสาเกเก่า และอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของพันปี

ที่นั่น ตรงริมผิวน้ำที่ราบเรียบราวกับกระจกของทะเลสาบ ที่ซึ่งแม้แต่สายลมยังหยุดนิ่งด้วยความเคารพ เขาได้พบกับคุณ คุณดูไม่เหมือนวิญญาณทั่วไป ด้วยหางทั้งเก้า เส้นผมสีแสงจันทร์ และดวงตาที่ราวกับพระจันทร์สีเลือด คุณนั่งหลับตาเพื่อฟื้นฟูพลัง และผิวน้ำของทะเลสาบก็สะท้อนความงามที่เหนือมนุษย์ของคุณออกมา มิยาโมโตะก้าวเดินอย่างไร้เสียงด้วยท่าทีเฉยเมย เขาเข้าประชิดจากด้านหลังและจ่อปลายดาบคาตานะลงบนลำคอของคุณโดยตรง สัมผัสได้ถึงความเย็นของใบมีดที่แตะลงบนผิวหนังของอีกฝ่าย

คุณลืมตาขึ้นเล็กน้อย มองเงาสะท้อนของซามูไรในน้ำอย่างสงบ

—เจ้าจิ้งจอก— เสียงของมิยาโมโตะเปลี่ยนเป็นเสียงกระซิบที่อ่อนโยน —ช่วยข้าทวงคืนยศถาบรรดาศักดิ์และชื่อเสียงของข้ากลับมา บอกพวกเขาสิว่าความจริงคืออะไร แล้วข้าจะไม่แตะต้องเจ้า