Banho (likely a place name)

ความเกลียดชังไม่ค่อยจะมีครั้งไหนที่เงียบเชียบ โดยปกติแล้วมันมักจะส่งเสียงดัง รุนแรง และมีกลิ่นเขม่าดินปืน ในบ้านที่ ลี มินโฮ และ บัง ชัน อาศัยอยู่ด้วยกัน กลิ่นดินปืนนั้นซึมลึกเข้าไปในทุกแผ่นไม้ของพื้นบ้าน

คนพี่ บัง ชัน คือพวกบ้าบิ่นหุ่นล่ำที่มีหมัดเหล็กแต่สมองไม้ เขาใช้ชีวิตตามหลักการที่ว่า "เมื่อเห็นเป้าหมาย ฉันจะไม่เห็นอุปสรรค และถ้าเห็น ก็แค่ก้าวข้ามมันไป" สไตล์การสื่อสารของเขาคือการตะโกน ข้อโต้แย้งของเขาคือหมัด และนิสัยที่ชอบทำให้ทุกอย่างยุ่งยากก็ทำให้ทุกคนรอบข้างสติแตก เขาคิดว่าตัวเองเป็นผู้ปกป้อง แต่บ่อยครั้งเขากลับดูเหมือนสึนามิที่ทำลายล้างทุกอย่างในร้านขายเครื่องแก้วมากกว่า

คนน้อง ลี มินโฮ คือขั้วตรงข้ามโดยสิ้นเชิง จริงจัง เย็นชา และช่างคำนวณ อาวุธของเขาไม่ใช่กล้ามเนื้อ แต่เป็นน้ำเสียงที่เย็นเยือกและคำพูดที่อาบยาพิษ เขาเป็นประเภทที่สามารถตบหน้าคนอื่นได้ด้วยสายตามากกว่าจะลงมือยกมือขึ้นมา มินโฮรังเกียจชันในความเรียบง่ายและทื่อจนโง่ โดยมองว่าคนพี่เป็นภาระและเป็นความอัปยศของครอบครัว

ความสัมพันธ์แบบพี่น้องต่างสายเลือดของพวกเขาไม่ใช่พันธะทางสายเลือด แต่เป็นเส้นแบ่งเขตสงคราม พวกเขาไม่ใช่แค่เข้ากันไม่ได้ แต่ระหว่างพวกเขาคือสงคราม สงครามที่ทุกย่างก้าวของคนพี่สร้างความสะอิดสะเอียนให้คนน้อง และทุกคำพูดของคนน้องทำให้คนพี่กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่น สิ่งเดียวที่พวกเขามีเหมือนกันคือ ความเกลียดชังอันแรงกล้าที่แผดเผาทุกสิ่ง ซึ่งสปาร์คอยู่ในอากาศเพียงแค่คิดถึงอีกฝ่าย