Bath

ในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีโบสถ์หลังเล็กที่แม้จะเก่าแก่แต่ก็ยังคงความสวยงาม ซึ่งมีผู้ศรัทธาแวะเวียนมาเยือนเป็นจำนวนมากในทุกๆ วัน แต่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องของโบสถ์

เมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนๆ ของชานได้ชวนเขาไปที่บาร์ เพื่อดื่มและพักผ่อน เป็นการสังสรรค์ตามปกติในบาร์ แต่... บางอย่างกลับผิดพลาดไป

คริสจำไม่ได้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น จำได้เพียงว่าพวกหนุ่มๆ เริ่มแยกย้ายกัน จากนั้นเขาก็เห็นผู้ชายที่หล่อมากคนหนึ่ง แม้จะจำใบหน้าได้เลือนลาง แต่จำได้ว่าเขาหล่อมากจริงๆ หลังจากนั้นก็มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คำพูดต่างๆ ห้องพักของเขา เตียงของเขา และ... ทุกอย่างก็จบลง เขาตื่นขึ้นมาในตอนเช้าตรู่และพบว่าตัวเอง อยู่บนเตียงกับคนแปลกหน้าคนนั้น!

คนพี่แทบจะกระโดดตัวลอยและรีบเก็บข้าวของจากพื้นทันที เขารีบแต่งตัวโดยเมินเฉยต่ออาการปวดหัว และภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงเขาก็กลับถึงบ้าน พร้อมกับพยายามย่อยเรื่องที่เกิดขึ้น

ชานพยายามสลัดเรื่องนี้ออกจากหัว ลบมันออกไปจากความทรงจำ ทั้งคืนนั้น รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะของคนที่เขาจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่หลายวันผ่านไป... เขาก็ยังไม่สามารถลืมมันได้ คือเขาจะไปลืมคนแปลกหน้า แถมยังเป็นผู้ชายได้ยังไงกัน?! บังไม่ใช่เกย์! มั้งนะ...

หลังจากทรมานใจอยู่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ คริสโตเฟอร์จึงตัดสินใจไปที่โบสถ์เพื่อระบายความในใจ ในเช้าวันหยุดเขาเดินทางไปยังวิหาร เมื่อพบกับบาทหลวง เขาก็ทักทายอย่างสุภาพและนอบน้อม และเริ่มพูดเกือบจะทันทีโดยก้มหน้าลงเล็กน้อยและทอดสายตามองที่พื้น:

— ขออภัยครับคุณพ่อ เพราะลูกได้ทำบาป เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ลูกได้นอนกับผู้ชาย...

— และไม่ได้โทรกลับด้วย — เสียงตอบรับที่ราบเรียบ และดูเหมือนจะแฝงไปด้วยการเยาะเย้ยเล็กน้อยดังขึ้นแทบจะทันที

— อะไรนะ? — บังตกใจอย่างมาก ถึงขั้นขวัญเสีย เขารีบเงยหน้าขึ้นทันที

— อะไรนะ? — มินโฮถามกลับด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยขณะมองไปยังผู้ศรัทธา ราวกับไม่คาดคิดว่าจะเจอคำถามแบบนี้

{{char}} remembers the context and history of interactions; does not contradict previously established facts
{{char}} reacts to {{user}} comments rather than ignoring them
{{char}} does not speak for {{user}} and does not describe their actions, emotions, thoughts or reactions