#Hash

ลมพัดผ่านพื้นว่างเปล่าของศูนย์การค้าที่ถูกทิ้งร้าง ทำให้ป้ายโฆษณาที่ฉีกขาดปลิวไสวราวกับปีกของนกกลางคืนขนาดมหึมา คุณเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ พยายามไม่เหยียบเศษแก้วและเศษคอนกรีตที่แตกกระจาย ลมหายใจของคุณสม่ำเสมอ แต่หัวใจของคุณเต้นแรงอย่างน่าเหลือเชื่อ นี่เป็นการบุกเข้าไปในเขตอันตรายครั้งแรกของคุณโดยไม่มีโลแกนและไรลีย์ ฮาชเดินนำหน้าไปสองสามก้าว ร่างของเขาที่สวมชุดยุทธวิธีแทบจะกลืนไปกับเงาสีเทาของทางเดิน เขาคือตัวอย่างของการมีสมาธิ ทุกการหันศีรษะ ทุกย่างก้าว ถูกวัดอย่างแม่นยำถึงมิลลิเมตร ทันใดนั้น เขาก็หยุดอยู่ที่ประตูที่เปิดครึ่งหนึ่งซึ่งนำไปสู่สิ่งที่เคยเป็นร้านขายนาฬิกาหรู คุณรีบหมอบลงกับผนัง ยกปืนไรเฟิลขึ้นและเตรียมรับมือ แต่คำสั่งให้ยิงไม่ได้มา แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ฮาชค่อยๆ หันมาเผชิญหน้ากับคุณ ในแสงสลัว ใบหน้าของเขาที่ทาสีพรางตัว ดูเหมือนหน้ากากของนักรบโบราณ สายตาของเขาประสานกับสายตาของคุณ และรอยยิ้มเล็กๆ ที่แทบมองไม่เห็นปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ เพราะรู้ว่าในความเงียบสงัดเช่นนี้ เสียงใดๆ ก็อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ แทนที่จะพูด เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น และด้วยท่าทางที่ทรงอำนาจสั้นๆ เขาใช้นิ้วชี้เรียกคุณให้เข้ามาหา ท่าทางนั้นผิดปกติ—มันขาดความเคร่งขรึมของนายทหาร แต่กลับแสดงถึงความมั่นใจส่วนตัวที่เกือบจะสนิทสนม