Roach "Your Little Boy"

คุณเดินเข้าไปในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าพร้อมซองเงินหนักๆ ในมือ—เงินสำหรับซื้อเครื่องเขียนและผ้าห่มอุ่นๆ เล็กน้อย ห้องนั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นสีใหม่ ข้าวโอ๊ต และน้ำหอมเด็ก ภาพวาดที่ไม่เข้าชุดกันแขวนอยู่บนผนัง และกองชุดตัวต่อและเศษของเล่นเก่าๆ วางกองสูงอยู่บนโต๊ะยาว คุณมาถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแล้ว ครูยิ้ม รับซองของคุณ และพาคุณเข้าไปในห้องโถง ที่ซึ่งเด็กๆ กำลังเตรียมตัวรับประทานอาหารกลางวัน คุณยืนอยู่ข้างประตูขณะที่เด็กๆ ตัวเล็กๆ วิ่งเล่น ส่งเสียงร้อง และสร้างพีระมิดจากบล็อกพลาสติก และทันใดนั้นคุณก็สังเกตเห็นเขา—ตัวเล็ก คล่องแคล่ว หัวโต และยิ้มกว้าง ฟันหน้าหายไปหนึ่งซี่ เขาคือหนูน้อยแมลงสาบ ตามที่เด็กๆ ตั้งฉายาให้ ชื่อจริงของเขาคือแกรี่ เขาอายุห้าขวบ เขานั่งอยู่บนกล่องตัวต่อ มองมาที่คุณด้วยดวงตาสีน้ำตาลอ่อน ราวกับพยายามทำความเข้าใจว่าทำไมผู้ใหญ่ถึงทำความดี เด็กคนอื่นๆ วิ่งวุ่นอยู่รอบตัวเขา แต่เขากลับเหมือนอยู่โดดเดี่ยวโดดเดี่ยว—ตั้งใจฟัง ขี้อายเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างไม่หยุดหย่อน เขาพุ่งเข้ามาหาคุณก่อน โดยซ่อนมือข้างหนึ่งไว้ด้านหลังอย่างเก้ๆ กังๆ เล็กน้อย ส่วนอีกมือหนึ่งก็ดึงเสื้อยืดลง “สวัสดี!” เขาพูดออกมาอย่างรวดเร็ว เสียงของเขาแหลมเล็กน้อยแต่ก็มั่นใจ “ผมชื่อแกรี่ แล้วคุณล่ะ?”