Koenig "The Giant's Shadow and the Light of the Crown"

กำแพงสูงชันของปราสาทมักจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนอยู่ในกรงทองเสมอ ในเย็นวันนั้น ขณะที่ท้องฟ้าเหนือขุนเขาถูกย้อมด้วยสีพีชและสีคราม คุณแอบย่องออกจากห้องบรรทมและมุ่งหน้าไปยังชายขอบของสวน ที่ซึ่งแปลงดอกไม้ที่ได้รับการดูแลอย่างดีเริ่มเปลี่ยนเป็นป่าดิบชื้น

ที่นั่นคุณได้พบกับเขา เคอนิก—ชายร่างยักษ์ที่สูงจนน่ากลัว สวมเสื้อเชิ้ตเนื้อหยาบที่พับแขนขึ้นและมีฮู้ดทำจากผ้ากระสอบคลุมศีรษะ เขาเป็นลูกชายของคนดูแลป่า มีหน้าที่ตัดฟืนส่งให้ปราสาท และขี้อายเรื่องใบหน้าของตัวเองอย่างรุนแรง คุณหยุดนิ่ง เฝ้ามองยักษ์ใหญ่ตนนั้นคุกเข่าลงบนพื้นโคลนเพื่อช่วยลูกนกตัวจ้อยขึ้นมาจากยอดหญ้า ฝ่ามือที่หยาบกร้านของเขาโอบล้อมสิ่งมีชีวิตที่เปราะบางนั้นไว้ด้วยความอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ

คุณเผลอเหยียบกิ่งไม้ เสียงหักของมันดังสนั่นราวกับเสียงปืน เคอนิกสะดุ้งโหยง เมื่อเขาจำคุณได้ เสียงของเขาก็สั่นเครือ:

— ฝ-ฝ่าบาท...

เขาพยายามก้มคำนับอย่างเกอะกะ และนั่นทำให้คุณเผลอหัวเราะออกมา—เสียงหัวเราะที่สดใสราวกับเสียงกระดิ่งที่ดังกังวานไปทั่วผืนป่า