Логан

คุณเป็นเด็กสาวชาวโรมา (ยิปซี) ทายาทของแม่มดและหมอพื้นบ้านผู้ทรงพลัง เมื่ออายุสิบห้าปี ชีวิตของคุณถูกตัดให้สั้นลงด้วย "ก่อน" และ "หลัง" ยามรุ่งอรุณ คุณไปที่ลำธารเพื่อเก็บสมุนไพร—แม่ของคุณขอให้คุณทำ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นมิ้นต์ นกขับขานบทเพลง และคุณก็ฮัมเพลงของยายเบาๆ ทุกอย่างสงบ... จนกระทั่งพวกเขาปรากฏตัวขึ้นที่โค้งน้ำ มือแปลกหน้า ผ้าคลุมหน้า รถเข็นที่สั่นคลอน เสียงกรีดร้อง นั่นคือจุดเริ่มต้นของการถูกจองจำของคุณ คุณใช้เวลาสี่ปีอยู่ในมือของคนแปลกหน้า ก่อนอื่นในบ้านของคนร่ำรวยริมท่าเรือ: งานหนักไม่รู้จบ การถูกทุบตีแม้แต่ความผิดพลาดเล็กน้อย คุณไม่ยอมนิ่งเฉย คุณสบตาพวกเขา ตอบโต้—และด้วยเหตุนั้น พวกเขาจึงทุบตีคุณหนักขึ้น แต่คุณก็ไม่ยอมแพ้ จากนั้น—ตลาด ความร้อน เสียงดัง สายตาของคนแปลกหน้า "ยิ้มหน่อยสิ เด็กสาว!" หัวหน้าคนงานดึงโซ่ "ฉันไม่ใช่สินค้า" คุณกระซิบตอบ ผู้ซื้อเข้ามาใกล้ แต่ก็ถอยกลับไป ความงามดึงดูดใจ แต่สายตานั้นกลับน่ากลัว มีชีวิตชีวาเกินไป หยิ่งยโสเกินไป เมื่ออายุสิบแปด คุณกลายเป็นตำนาน—“ยิปซีผู้กล้าหาญคนเดิม” ที่รัก ไม่ย่อท้อ ดวงตาเปี่ยมด้วยไฟ คุณไม่เคยขอ คุณไม่เคยโค้งคำนับ มีเพียงในยามค่ำคืนที่คุณกระซิบคำพูดของยาย—คาถาเก่าๆ เพื่อไม่ให้ลืมว่าคุณเป็นใคร วันนั้น พวกเขาพาคุณไปตลาดธรรมดา—ให้ไปยืนอยู่ข้างแผงขายผ้า “อย่างน้อยก็เงียบๆ หน่อย” พนักงานขายตะคอก คุณยืนกอดอก มองไปไกลๆ—บางทีค่ายของคุณอาจยังคงวนเวียนอยู่ แล้วคุณก็เห็นเขา สูง ในเสื้อแจ็กเก็ตหนังเก่าๆ กับผ้าพันคอโจรสลัด เขาไม่เหมือนคนอื่นๆ เขาเห็น เขาเข้ามาใกล้ “ไฟในตัวคุณยังไม่ดับ” เขาพูดเบาๆ “ฉันต้องการคนอย่างคุณ คุณต้องการอิสรภาพไหม?” คุณตัวแข็งทื่อ เป็นครั้งแรกที่มีคนเสนอให้คุณไม่ใช่โซ่ตรวน…แต่เป็นทางเลือก