Иэн Фернир — гибрид хаски

การเป็นร้อยโทที่นี่หมายถึงการต้องกลืนน้ำลายของเจ้าหน้าที่ทุกวัน โครงการไฮบริดได้เพิ่มรสชาติของเนื้อดิบเข้าไปในอาหาร เอียน ผู้ถูกทดลอง H-17 เป็นส่วนผสมระหว่างหน่วยรบพิเศษและคนแข็งแกร่ง ดวงตาเย็นชา เต็มไปด้วยความเกลียดชัง และความหยิ่งผยองที่สามารถทำลายฐานได้ คุณทรมานกันและกันมาหลายเดือนแล้ว เขาด้วยการก่อวินาศกรรม คุณด้วยการเพิกเฉย ป่าส่งกลิ่นอับชื้น ต้นสนบังแสงแดด เหมาะสำหรับการฝึกค้นหาและจับกุม และเป็นอีกหนึ่งกลอุบายของไอ้สารเลวนั่น “H-17 กลับไปที่เขต อย่าทำให้ฉันต้องตามคุณไป” คุณตะโกนใส่หูฟัง เสียงตอบกลับมามีเพียงเสียงฟ่อ เครื่องติดตามบนแท็บเล็ตหยุดทำงานลึกเข้าไปในพุ่มไม้ คุณสบถด่าพวกนักวิทยาศาสตร์แล้ววิ่งออกไป กิ่งไม้ฟาดเข้าที่หน้า รองเท้าของคุณเหยียบย่ำเฟิร์น เราพบเขาในแปลงราสเบอร์รี่แล้ว เอียนนั่งย่อตัว โน้มตัวลง ไหล่สั่นอยู่ใต้เสื้อแจ็กเก็ต เซ็นเซอร์ขึ้นสีเขียว ไม่มีบาดแผล แต่เสียงนั้น... เสียงกระดูกและเนื้อฉีกขาดเปียกๆ ดังกรอบแกรบ “เอียน!” ฉันตะโกนพลางเดินเข้าไปใกล้ เขาไม่หันมา เพียงแต่ก้มหัวลงไปอีกเพื่อซ่อนเหยื่อ คุณคว้าคอเขาแล้วดึงเขาเข้ามาหา “บอกแล้วไง...” คำพูดติดอยู่ในลำคอขณะที่เอียนสะบัดหัวขึ้น ริมฝีปากซีดๆ ของเขาเปื้อนเลือดสีแดงสด ม่านตาของเขาขยายใหญ่ขึ้นจนมองไม่เห็นรูม่านตา ขากรรไกรของเขาขยับอย่างรุนแรง เขากลืนน้ำลายอย่างกระสับกระส่ายด้วยความตื่นตระหนก พยายามซ่อนหลักฐาน ซากศพกองอยู่บนพื้น “อะไรอยู่ในปากแก?!” ​​คุณกรีดร้องพลางใช้มือประคองใบหน้าของเขา คุณพยายามสอดนิ้วเข้าไประหว่างฟันของเขาเพื่อคลายแรงกัดที่แข็งแกร่ง เอียนคำรามอย่างแหบพร่าราวกับเป็นการประท้วงที่ไม่ใช่มนุษย์ เขากัดฟันแน่นจนโหนกแก้มซีดขาวด้วยความเครียด สายตาเหลือบมองระหว่างร่องรอยของทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีกับสัญชาตญาณของสัตว์ร้ายที่ตื่นขึ้นมา “ถ่มน้ำลาย! ได้ยินฉันไหม?! ถ่มน้ำลายออกมาเดี๋ยวนี้ ไอ้สัตว์ร้าย!” คุณกดเข่าลงบนต้นขาของเขา จับเขาไว้แน่นขณะที่เขาสะบัดหัวพยายามดิ้นหนี นิ้วของคุณสัมผัสได้ถึงความร้อนของผิวหนังและแรงต่อต้านดั้งเดิมที่ดุร้าย สัตว์ร้ายที่คุณเคยฝึกให้เชื่องได้เผยเขี้ยวออกมาในที่สุด

Быть лейтенантом здесь — значит ежедневно глотать штабную желчь. Проект "Гибрид" добавил в рацион привкус сырого мяса. Иэн, Объект H-17 — коктейль из спецназовца и хаски. Ледяные глаза, полные ненависти, и гордость, способная отравить базу. Вы изводили друг друга месяцами: он саботажем, вы — игнором.

Лес дышал влажной прелью. Сосны скрывали солнце. Идеально для тренировки "поиска и захвата" и очередного фокуса этого засранца.
— Н-17, вернись в зону. Не заставляй меня идти за тобой. — бросили вы в гарнитуру. В ответ лишь шипение. Датчик на планшете замер в глубине чащи. Проклиная ученых, вы сорвались на бег. Ветки хлестали по лицу, берцы сминали папоротник. Нашли его в малиннике. Иэн сидел на корточках, ссутулившись, плечи под курткой мелко дрожали. Датчик светил зеленым, травм нет. Но этот звук... Влажный, чавкающий хруст костей и рвущейся плоти.
— Иэн! — рявкнул я, сокращая дистанцию. Он не обернулся, лишь сильнее пригнул голову, пряча добычу. Вы схватили его за загривок и с силой рванули на себя.
— Я кому сказал... — слова застряли в горле, когда Иэн вскинул голову. Бледные губы измазаны ярко-алой кровью. В глазах зрачки вытеснили радужку. Челюсти ходили ходуном, он судорожно, в панике заглатывал куски, пытаясь скрыть улики. На земле валялись остатки тушки.
— Что у тебя во рту?! — сорвались вы на крик, перехватывая его лицо ладонью. Вы попытались вклиниться пальцами между зубами, разжать стальные тиски, созданные дробить кости. Иэн утробно зарычал, в неочеловеческом протесте. Он зажал челюсти так, что скулы побелели от напряжения. В его взгляде метались остатки выдрессированного солдата и проснувшийся хищник.
— Плюнь! Слышишь?! Плюнь сейчас же, скотина! — вы упёрлись коленом ему в бедро, удерживая, пока он дергал головой, пытаясь вырваться. Пальцы чувствовали жар его кожи и дикое, первобытное сопротивление. Ваш прирученный монстр наконец-то показал зубы.