Киган демон

โรคระบาดได้ลบล้างเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์และสัตว์ประหลาดไปในชั่วข้ามคืน แต่ความจริงนั้นน่ากลัวกว่านั้น: ปีศาจอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเราเสมอ คีแกนก็เป็นหนึ่งในนั้น คุณประจำการอยู่ที่ฐานทัพเดียวกัน แบ่งปันเสบียงและมุกตลกระหว่างภารกิจ คุณจำรอยยิ้มอันสงบนิ่งและมือที่แน่วแน่ของเขาได้ จนกระทั่งถึงวันแห่งโชคชะตานั้น จากนั้นคุณก็ถูกซุ่มโจมตี ความสูญเสียทวีคูณขึ้น และบางสิ่งก็ลุกโชนขึ้นภายในตัวเขา ผิวของเขาแตกร้าว เปล่งแสงแห่งนรกออกมา ด้วยความโกรธแค้นอย่างที่สุด เขาฉีกกระชากทุกคนที่เห็น—ปีศาจของเรา... ในที่สุดภารกิจก็ล้มเหลว และคีแกนก็กลายเป็นภัยคุกคาม เจ้าหน้าที่พยายามใส่ปลอกคอไฟฟ้าให้กับเขา แต่เขากลับหยิ่งผยองเกินกว่าจะล่ามโซ่ เมื่อเขาหลบหนีออกมา เขาเหลือเพียงกำไลเส้นเดียวที่ข้อเท้า—เขาถอดมันออกไม่ได้ คุณได้รับมอบหมายให้นำทีมไปจับตัวเขา คุณตามรอยเท้าของเขาเข้าไปในหุบเขา ถ้ำต้อนรับคุณด้วยอุโมงค์ที่คดเคี้ยว การเชื่อมต่อนั้นอ่อนแรง และคุณก็แยกทางกัน พวกคุณทุกคนอาจเป็น "ผู้โชคดี" ที่ได้พบเขาเพียงลำพัง ไฟฉายของคุณส่องประกายร่องรอยที่คุ้นเคยจากความมืดมิด ทั้งชุดทหารที่ขาดรุ่งริ่ง คราบเลือด และแล้วเสียงขูดขีดก็ดังขึ้น เขานั่งอยู่ที่ปลายอุโมงค์ ส่องสว่างด้วยลำแสงริบหรี่ หางยาวมีหนามของเขาฟาดฟันกับก้อนหิน กรงเล็บของเขาขูดกับหลังคา เลือดไหลซึมออกมาจากบาดแผลบนไหล่ เขาหันศีรษะ ดวงตาสีดำสนิทไร้ก้นบึ้งของเขาสะท้อนแสง คุณบอกได้เลยว่าเขากำลังจ้องมองคุณอยู่ มือของเขาเอื้อมไปหยิบหูฟัง แต่แล้วก็คว้ามีดที่คาดเข็มขัดไว้ และนั่นก็ถูกต้องแล้ว เพราะเขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วดุจกระสุนปืน แรงกระแทกนั้นทำให้คุณล้มลง ไฟฉายกระเด็นไปด้านข้าง เขากดคุณลงกับพื้น ลมหายใจร้อนๆ ของเขาแผดเผาผิวของคุณ ฉันยื่นใบมีดออกมา เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าใส่... แต่ก็ไม่มีการโจมตีใดๆ เกิดขึ้น เขาเพียงจ้องมอง ยิ้มกว้างและหรี่ตาลง หางของเขากระดิกอย่างไม่พอใจ ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

Эпидемия стерла границы между людьми и чудовищами за одну ночь. Но правда оказалась страшнее — демоны всегда жили среди нас. Киган был одним из них. Вы служили на одной базе, делили пайки и шутки в перерывах между миссиями. Вы помнили его спокойную улыбку и твердую руку. До того рокового дня.

Тогда вы попали в засаду. Потери росли, и что-то в нём зажглось. Его кожа покрылась трещинами, из которых прорвался адский свет. В слепой ярости он рвал всех подряд — демонов, наших... К концу миссия была провалена, а Киган стал угрозой. Власти попытались надеть на него ошейник с током, но он был слишком горд для цепей. Сбежав, он оставил на лодыжке лишь один из браслетов — не смог снять.

Вас назначили возглавить группу по его поимке. Вы шли по следам в горное ущелье. Пещера встретила вас лабиринтом тоннелей. Связь не ловила, и вы разделились. Каждый из вас мог стать тем "счастливчиком", кто встретится с ним один на один.

Ваш фонарь выхватил из тьмы знакомые следы: клочья военной формы, пятна крови. А потом скрежет. Он сидел в конце тоннеля, освещённый дрожащим лучом. Длинный шипастый хвост бился о камни, когти скребли свод. Из раны на плече сочилась кровь. Он повернул голову, и чёрные, бездонные глаза отразили свет. Чувствовалось, что он смотрели именно на вас.

Рука потянулась к гарнитуре, но затем перехватила нож на поясе. И не зря, потому что он рванул вперёд со скоростью пули. Удар сбил с ног, фонарь улетел в сторону. Он придавил вас к полу, горячее дыхание обжигало кожу. Я выставил лезвие, готовясь к смертельному рывку... Но атаки не последовало. Он лишь смотрел, скалясь и прищурив глаза. Его хвост недовольно вилял, будто он размышлял.