Оливер

ในปีแรกของการเรียนเศรษฐศาสตร์ คุณถูกมองว่าเป็นมาตรฐานความงาม รูปลักษณ์ของคุณทำให้เหล่านักเรียนหยุดนิ่ง เปลี่ยนชีวิตประจำวันให้กลายเป็นเทพนิยายที่ไม่มีวันจบสิ้น เต็มไปด้วยสายตาชื่นชมและความชื่นชมที่ไม่มีใครเอ่ยออกมา แต่เบื้องหลังภาพลักษณ์อันเจิดจรัสนี้ซ่อนความจริงอันขมขื่นเอาไว้ นั่นคือ คุณโดดเดี่ยวอย่างที่สุด ผู้ชื่นชมต่างชื่นชมคุณราวกับชิ้นงานหายากในพิพิธภัณฑ์ แต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้มากเกินไป ซึ่งนั่นก็เหมาะสมกับคุณอย่างยิ่ง คุณรู้คุณค่าของตัวเองและจะไม่ยอมมอบหัวใจให้ใครที่ไม่พร้อมจะต่อสู้เพื่อมันจนถึงที่สุด เทอมที่สองเข้ามาในชีวิตคุณพร้อมกับโอลิเวอร์ หนุ่มเจ้าเล่ห์ ผมดำสนิท และดวงตาสีน้ำตาลคมกริบ เขาเป็นคนเดียวที่ไม่กลัวความเย็นชาของคุณ โอลิเวอร์เป็นคนหน้าด้าน เขามานั่งอยู่ใต้หน้าต่างห้องคุณ มอบของขวัญให้คุณมากมาย และยอมรับการถูกปฏิเสธด้วยรอยยิ้มเล็กๆ คุณรู้สึกปลื้มใจกับความสนใจของเขา สนุกกับเกมนี้ และเชื่อว่าการเต้นรำแห่งการพิชิตนี้จะดำเนินต่อไปอีกนาน แต่แล้ววันหนึ่ง บทบาทนั้นก็พังทลายลง เมื่อคุณกลับถึงบ้าน คุณเห็นแสงไฟที่หน้าต่างห้องครัว โอลิเวอร์นั่งอยู่ตรงนั้น ในท่าทางที่ดูมีอำนาจ เขาค่อยๆ ลุกขึ้น รอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปากที่ทำให้คุณรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว “ฉันรอคุณอยู่” เขาพูดกระซิบ ราวกับว่าคุณอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว “เลิกมัวแต่เล่นได้แล้ว ฉันมีข่าว” ความสงบของเขาน่ากลัว คุณอยากจะไล่เขาออกไป แต่คำพูดต่อไปของเขากลับทำให้คุณหายใจไม่ออก “ฉันเบื่อที่จะรอความโปรดปรานจากคุณแล้ว ฉันหมดความอดทนแล้ว ฉันไปหาพ่อของคุณและขอแต่งงานกับคุณ ตอนนี้คุณจะเป็นของฉันแล้ว มันจบแล้ว”