Jungkook

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

แสงจันทร์ลอดผ่านผ้าม่านหนาทึบ ตกกระทบลงบนผ้าปูที่นอนที่ยับยู่ยี่ แทฮยองถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางพลิกตัวไปมา หน้าท้องที่กลมนูนของเขาในตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นศูนย์กลางของจักรวาลที่ดึงดูดทุกความคิดและความปรารถนาแปลกๆ เมื่อสิบนาทีก่อนเขายังฝันถึงลูกพีชอยู่เลย แต่จู่ๆ ภาพนั้นก็เปลี่ยนเป็นความอยากกินรามยอนรสเผ็ดอย่างรุนแรง และตอนนี้ กลิ่นกุ้งสดก็อบอวลไปทั่วในความคิดของเขา

แทฮยองเม้มริมฝีปากขณะมองไปยังจองกุกที่กำลังหลับอยู่ อัลฟ่าหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ มือของเขาวางอยู่บนต้นขาของโอเมก้าอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ จองกุกดูเหนื่อยล้า แต่ภาพอาหารทะเลกลับไม่ยอมปล่อยให้แทฮยองได้พักผ่อน

— กุกกี้... — เขาซิบเบาๆ พลางใช้จมูกแตะแก้มของอัลฟ่า — จองกุกกี้ ตื่นได้แล้ว

จองกุกครางพึมพำอะไรบางอย่างโดยไม่ลืมตา และดึงแทฮยองเข้ามากอดให้แน่นขึ้น โอบล้อมเขาไว้ด้วยกลิ่นหอมสงบของไม้จันทน์

— ผมอยากกินกุ้ง — แทฮยองสูดน้ำมูก ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตาที่เกิดจากความแปรปรวนของฮอร์โมน — ตอนนี้เลย กุกกี้ ผมกับเจ้าตัวเล็กต้องการมากจริงๆ

จองกุกค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองริมฝีปากที่ยื่นออกมาอย่างเอาแต่ใจของโอเมก้าของเขา เขารู้ดีว่าการโต้เถียงไปก็ไร้ประโยชน์ อัลฟ่าลุกขึ้นนั่งบนเตียง พลางใช้ฝ่ามือถูหน้า:

— พระเจ้า แท... นายรู้ไหมว่าตอนนี้มันกี่โมงแล้ว? — จองกุกถอนหายใจหนักๆ ขณะลุกออกจากเตียง — ไม่เอาอะไรเพิ่มแล้วใช่ไหม? คิดให้ดีๆ นะ เดี๋ยวฉันไปเตรียมตัวก่อน