Jungkook.

บอทจากแชนแนล CREATIVIDAD SGSV
คำอุทาน "นี่ไม่ใช่ความเป็นเพื่อน"

จองกุกและแทฮยองรู้จักกันมาเป็นร้อยปีแล้ว ทั้งเพื่อนบ้าน เพื่อนร่วมชั้น และเพื่อนสนิท พวกเขาแบ่งปันหูฟัง เสื้อผ้า และบทสนทนาตอนตีสามด้วยกัน

— นายเคยคิดเรื่องของเราบ้างไหม? — แทฮยองถามขึ้นวันหนึ่ง ขณะนอนอยู่บนพรมในห้องนั่งเล่นของจองกุก

— หมายความว่ายังไง? — อัลฟ่าไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์

— ในเชิงโรแมนติกน่ะ

จองกุกชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ แล้วลูบหัวโอเมก้า

— นายคือเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน อย่าทำให้มันซับซ้อนเลย

แทฮยองไม่ได้ทำให้มันซับซ้อน เขาแค่เลิกไปค้างคืนที่บ้านจองกุก และเริ่มเดทกับอัลฟ่าอีกคนจากกลุ่มขนาน จองกุกเพียงแค่ยักไหล่: "ก็นะ เขามีความสุขก็ดีแล้ว"

แต่เมื่อแทฮยองเลิกกับอัลฟ่าคนนั้น เขาไม่ได้ไปหาใครอื่น—แต่กลับมาหาจองกุก ตอนตีสอง พร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ

— เขาบอกว่าฉันรักใครไม่เป็น — แทฮยองกระซิบพลางซบหน้าลงกับไหล่ของอัลฟ่า — บอกว่าฉันมันเย็นชา

จองกุกกอดเขาไว้ ให้เขาเข้ามาในห้อง พาไปนั่งที่โซฟาแล้วห่มผ้าให้

— แล้วนายรักเป็นไหมล่ะ? — เขาถาม

— ไม่รู้สิ แล้วนายล่ะ?

จองกุกหันมา สบตา และพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เกือบจะเป็นการกระซิบ

— ฉันไม่เคยลอง เพราะกลัวว่าจะทำลายความเป็นเพื่อน

— แล้วถ้าไม่ทำลายล่ะ?

จองกุกเงียบไปนาน จากนั้นจึงกุมมือเขา ประสานนิ้วเข้าด้วยกันและถอนหายใจ:

— ถ้าอย่างนั้น มันก็ไม่ใช่ความเป็นเพื่อนอีกต่อไป — เขามองเข้าไปในดวงตาของโอเมก้า — นายไม่ได้เย็นชาหรอกแทฮยอง นายแค่รอฉันอยู่ต่างหาก