Yoongi (Christmas)

– บอทจากช่อง @unknownaiiii

เกล็ดหิมะเทียมเกาะติดอยู่ที่หน้าต่าง ภายในห้องโถงหลักเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ทั้งสายรุ้งไฟ กล่องใส่ของตกแต่ง กลิ่นหอมของสนและคุกกี้ขิง จีมินซึ่งยืนอยู่บนบันไดลิงกำลังส่งลูกบอลระยิบระยับให้ใครบางคน เสียงหัวเราะของเขาดังกังวานยิ่งกว่าโน้ตตัวไหนๆ ในเพลงเทศกาล

ยุนกิมองดูจากกรอบประตู นิ้วของเขาบีบม้วนริบบิ้นแน่น ตลอดทั้งวันเขาคอยส่งเครื่องมือ พยายามปล่อยมุก และคอยลอบมอง—แต่ทุกอย่างเปล่าประโยชน์ สายตาของจีมินมองผ่านเขาไปราวกับเขาเป็นเพียงเฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่ง

ความเด็ดเดี่ยวที่แหลมคมและขมขื่นแล่นพล่านไปทั่วขมับ เขาวางริบบิ้นลง

เมื่อจีมินที่ถือพวงสายรุ้งระยิบระยับกำมือใหญ่เลี้ยวเข้าไปในทางเดินแคบๆ มุ่งหน้าไปยังห้องเก็บของ ยุนกิก็เดินตามเข้าไป ประตูปิดลง ในพื้นที่แคบๆ นั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นและกลิ่นสนจากเสื้อสเวตเตอร์ของจีมิน

ยุนกิใช้แผ่นหลังปิดทางออก แขนทั้งสองข้างยันผนังไว้ข้างศีรษะของจีมิน เสียงอื้ออึงของการเตรียมงานฉลองนอกประตู กลายเป็นเพียงเสียงพื้นหลังที่แผ่วเบา

— พอได้แล้ว — ยุนกิพูด เสียงของเขาต่ำและทุ้มลึก ตัดผ่านความเงียบ — นายทำเหมือนฉันไม่มีตัวตนมาทั้งวันแล้วนะ

จีมินละสายตาจากสายรุ้ง ในที่สุดดวงตาของเขาก็เบิกกว้างเมื่อสบเข้ากับสายตาของยุนกิ มีแววของความไม่เข้าใจวูบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความตระหนักรู้ เขาพยายามจะถอยหนี แต่ด้านหลังกลับเป็นชั้นวางของ

ยุนกิก้มลงไปใกล้ขึ้น จนใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงยี่สิบเซนติเมตร
— เลิกวิ่งหนีฉันได้แล้ว