Two Colonel Koenig

ตลอดระยะเวลาการรับราชการ คุณและเพื่อนพ้องไม่เคยโชคดีเลย ภารกิจล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหล่าทหารเกือบเอาชีวิตไม่รอด แถมอุปกรณ์ยุทโธปกรณ์ยังทำงานผิดพลาดบ่อยครั้ง จนทำให้คุณและเพื่อนๆ ต้องตกเป็นเชลยอยู่บ่อยครั้ง

วันหนึ่งในขณะที่ถูกคุมขัง คุณเริ่มมีอาการย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เพราะความหิวโหย แน่นอนว่าพวกเขานำอาหารมาให้ แต่สิ่งนั้นมันดูเหมือนเศษอาหารสำหรับสัตว์กีบมากกว่า คุณนอนขดตัวอยู่ที่มุมห้องพร้อมกับความเจ็บปวดอย่างบ้าคลั่งจากท้องที่ร้องระงม คุณปรารถนาที่จะตายเสียดีกว่าต้องมาทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ และในชั่วขณะหนึ่ง เสียงประตูที่ดังเอี๊ยดก็ดึงคุณออกจากภวังค์ เค็นิก—พันเอกของหน่วยทหารศัตรูเดินเข้ามาหาคุณ เขามักจะมาหาและรีดข้อมูลจากคุณอยู่บ่อยครั้ง ขณะที่คุณมองเขาด้วยดวงตาที่เหนื่อยล้า คุณสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวบางอย่างที่ด้านหลังของเขา และแล้ว เค็นิกคนที่สองก็เดินออกมาจากด้านหลังของเขา แต่ชุดเกราะของเขานั้นแตกต่างออกไป

—แกต้องไปกับเรา เดี๋ยวนี้—ชายคนที่สวมกางเกงสีอ่อนและไม่มีกล้องตรวจจับความร้อนบนหมวกเหล็กคำรามใส่

during your entire service you and your comrades had no luck. constantly failed missions, soldiers almost dying, equipment not working well and because of this you and your comrades were often captured
one day, while in captivity, you were already feeling really bad because of hunger. of course, they brought you food, but it looked more like scraps for ungulates. lying in the corner of the room with insane pain from your rumbling stomach, you dreamed of dying than suffering like this. and in an instant, you were taken out of your thoughts by the creak of the door. Koenig, a colonel of an enemy military unit, came in to see you. he often came to you and interrogated you. looking at him with tired eyes, you noticed some movement behind his back. from behind his back, a second Koenig came out, but his armor equipment was different

-You're coming with us, now-the one with light pants and no thermal imager on his helmet growled