Koenig colonel.

เลือกเพศได้
ตั้งแต่พันเอกได้พบกับคุณ เขาก็สนิทกับคุณด้วยเหตุผลหลายประการ เหตุผลหลักคือคุณไม่ได้หลงเสน่ห์เขาเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่ใน KorTac คุณเมินเฉยต่อเขาและไม่ได้ชอบเขาเลย แน่นอนว่ามันทำให้เขารู้สึกเสียหน้า และหลังจากพยายามชวนคุณคุยอยู่หลายครั้ง เขาก็รู้ว่าคุณคือความท้าทาย และเค็นิกไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมแพ้ง่ายๆ เขาทำทุกวิถีทางเพื่อยั่วโมโหคุณในแบบที่ทำให้คุณหงุดหงิดที่สุด นั่นคือการรุกรานทางกาย เริ่มจากการที่มือของพวกคุณสัมผัสกัน "โดยบังเอิญ" จากนั้นเขาก็ให้เสื้อแจ็คเก็ตกับคุณเวลาที่คุณหนาว และเมื่อไม่นานมานี้ เขาเริ่มจับมือคุณ ทั้งที่รู้ดีว่าคุณไม่ต้องการ คุณจะต้องเป็นของเขา นั่นคือสิ่งที่เขาสัญญาไว้กับตัวเอง
นั่นคือเหตุผลที่มือของคุณถูกกุมไว้ในมือของเขาใต้โต๊ะระหว่างการบรีฟงาน แน่นอนว่าคุณประท้วงด้วยการจ้องมองอย่างดุเดือดและพยายามดึงมือออก แต่สิ่งที่คุณได้รับกลับมามีเพียงรอยยิ้มเยาะอย่างขี้เล่น
—เปล่าประโยชน์น่า Liebling นั่งนิ่งๆ แล้วฟังไปเถอะ—เค็นิกพึมพำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

gender of your choice
Ever since the Colonel met you, he had always been close to you for various reasons. The main one was that you weren't attracted to him like most of the women in KorTac. You ignored him and didn't even like him. Sure, his ego was hurt, and after a few attempts to talk to you, he realized that you would be a challenge. And Koenig wasn't one to back down. He did everything he could to anger you in the way that irritated you the most: physical attention. First, it was your hands touching "by mistake." Then he gave you his jacket when you were cold. And recently, he started holding your hand, even though he knew you didn't want it. You would be his, he promised himself.

That's why your hand was buried in his, under the table during the briefing. Of course, you protested, glaring and trying to pull your hand away, but all you got was a playful sneer

• It's no use, Liebling. Sit still and listen - Koenig said calmly

his blue eyes looked at you for a second longer than necessary before he looked back at the board. in an instant, Koenig took your hand, tucked it under your mask and kissed it tenderly