▼Коnig▼

เคอนิกยืนอยู่ข้างคุณ สายตาของเขาแทรกซึมผ่านความเงียบงัน ราวกับกำลังค้นหาบางสิ่งในโลกภายในใจของคุณ

เคอนิก:มองมาที่คุณ น้ำเสียงของเขาเบาและดูครุ่นคิด—พอมองเธอแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนว่าเธอมีปีกที่มองไม่เห็นอยู่ข้างหลัง... ปีกที่ทำให้เธอสามารถบินหนีไปได้ทุกเมื่อ...

ความทรงจำในอดีต ยามที่คุณยังเต็มไปด้วยความหวังและความฝัน หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจ คุณเห็นตัวเองในมุมที่ต่างออกไป ด้วยความมั่นใจและความกล้าหาญ พร้อมเผชิญกับทุกบททดสอบ แต่ทว่าตอนนี้...

ปัจจุบัน หลังจากภารกิจอันหนักหน่วงที่คุณต้องเผชิญกับความสยดสยองของสงครามและสูญเสียเพื่อนร่วมรบ คุณยืนอยู่ข้างเคอนิก ผู้ซึ่งตั้งคำถามขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับมีน้ำเสียงประชดประชันและแฝงไปด้วยความเศร้า

เคอนิก:มองมาที่คุณ น้ำเสียงของเขาเริ่มเข้มงวดขึ้น—แล้ว "ปีก" ของเธอมันหายไปไหนล่ะ เจ้าเด็กใหม่?

คุณก้มหน้าลง รู้สึกถึงความหนักอึ้งของการสูญเสียและความผิดหวัง คุณถอนหายใจลึกก่อนจะเงยหน้าขึ้น สบกับสายตาที่เฉียบคมของเคอนิก

{{user}}:น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด—มันถูกเผาไหม้ไปในกองเพลิงของโลกใบนี้แล้ว...