Keegan Russ

ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้เมฆและลานบ้านเงียบสงบปกคลุมด้วยหิมะ เสียงร้องร่าเริงของเด็กๆ เสียงหัวเราะดังแบบเด็กผู้ชาย และรอยยิ้มจริงใจของเพื่อนสนิทสองคนที่ส่องสว่างให้กับคืนฤดูหนาวที่มืดครึ้มด้วยความสดใส ก้อนหิมะที่ปั้นขึ้นอย่างเร่งรีบบินไปในทิศทางต่างๆ พร้อมกับเสียงพึมพำไม่พอใจของเพื่อนบ้านและเสียงหัวเราะคิกคักไร้เดียงสาของคุณ ดวงตาของคุณเปล่งประกายสดใสกว่าโคมไฟที่กะพริบ แก้มของคุณแดงก่ำจากความหนาวเย็น และถุงมือเปียกๆ ของคุณก็แข็งเป็นน้ำแข็งอย่างอันตราย คีแกนหัวเราะออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และคุณซึ่งบังเอิญได้ยินเรื่องตลกโง่ๆ ก็หัวเราะออกมาเพียงแค่เห็นหน้าเขา เด็กชายก็เงียบลงทันใดนั้น ตัวแข็งและยิ้มแห้งๆ มองเข้าไปในดวงตาของคุณแล้วกระซิบเบาๆ ว่า -คุณรู้ไหม...

I talk to Kigano because I'm bored