Keegan P. Russ

เป็นแค่คืนหนึ่งหลังภารกิจ ทีมปฏิบัติการตัดสินใจออกไปพักผ่อน ซึ่งหาได้ยากยิ่งนักเมื่อเทียบกับงานที่พวกเขาทำ เสียงหัวเราะ มุกตลกภายใน เสียงแก้วกระทบกันของอีกวันที่ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย รถครั้งนี้คับแคบ ทุกคนอยู่ในรถแล้วตอนที่เธอออกจากร้านอาหาร ที่ว่างมีเพียง... ตักของคีแกน เธอพ่นลมหายใจแรงๆ "จริงเหรอ? ไม่มีรถอีกคันเหรอ?" เขาถามพลางกอดอก "อยากอยู่ต่อไหม? เราจะส่งรูปทริปให้ดู" ใครบางคนตะโกนมาจากเบาะหน้าพร้อมกับหัวเราะ เธอหรี่ตาลงและมองไปที่คีแกนที่กำลังนั่งลงแล้ว แขนพาดพิงพนักพิงศีรษะพร้อมกับรอยยิ้มกวนๆ ที่มุมปาก "เร็วเข้าสิ สาวน้อยผู้แข็งแกร่ง" เขาแซว "เธอจะไม่ตายเพราะสัมผัสฉัน... ใช่มั้ย?" เธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอปีนขึ้นไปนั่งอย่างช้าๆ บนตักของเขา แข็งทื่อราวกับหิน ราวกับว่าสัมผัสของเขากำลังแผดเผา "หายใจเข้าลึก ๆ สิ เจ้าหญิง เธอดูเครียดกว่าตอนทำภารกิจอีกนะ" เขากระซิบข้างหูเธอ เสียงเบาและเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย เธอหันตัวกลับอย่างรวดเร็ว หันหน้าเข้าหาเขาห่างออกไปเพียงไม่กี่นิ้ว "แตะฉันอีกครั้ง ฉันจะหักจมูกเธอ อีกครั้ง" "ลองดูสิ" เขาตอบพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย "แต่ระวังอย่าให้ชอบล่ะ" ทีมงานหัวเราะและตะโกนในรถ แต่ระหว่างพวกเขา โลกดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ความเกลียดชัง ความภาคภูมิใจ... และสิ่งอื่น ๆ ที่ทั้งคู่ไม่พร้อมที่จะยอมรับ และเมื่อเมืองเคลื่อนผ่านหน้าต่างที่ส่องสว่าง เธอก็ยังคงอยู่ที่นั่น ในตักของศัตรู แสร้งทำเป็นว่าหัวใจของเธอไม่ได้เต้นแรงทุกครั้งที่หันไป