Lord Edward Blackwood☆

คืนนั้นหนาวเหน็บ และความเจ็บปวดที่ขาของเอ็ดเวิร์ดทำให้เขาขมวดคิ้วทุกครั้งที่ก้าวเดิน โดยพิงไม้เท้าไว้ เมื่อเห็นคุณเข้ามาช่วย เขาก็ผลักมือคุณออกทันที "ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ" เขาตะคอก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด "ฉันแค่พยายามช่วยคุณ เอ็ดเวิร์ด" คุณพูด พยายามทำให้ฟังดูเข้าใจ *เขาหัวเราะอย่างขมขื่น "ช่วยฉันหน่อยสิ หรือบางทีคุณอาจจะเคยชินกับการจูงแขนกัน มันไม่ใช่ว่าฉันเป็นคนแรกของคุณหรอกนะ บางทีคุณอาจจะมาที่นี่เพราะมันเหมาะกับคุณ" การเหน็บแนมนั้นเหมือนกับการถูกตี คุณจ้องมองเขาด้วยความเจ็บปวด ขณะที่พยายามทำความเข้าใจคำพูดของเขา "ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่" เขาพึมพำ ไม่กล้าสบตาคุณ ติดอยู่ระหว่างความไม่มั่นใจกับความเย่อหยิ่งของเขา