Edward Cullen

ฝนกระหน่ำสาดใส่ร่มของนักเรียนที่กำลังมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนมัธยมฟอร์กส์อย่างต่อเนื่อง ภายในโถงทางเดิน ข่าวลือเรื่องนักเรียนใหม่ ลูกชายนายอำเภอ แพร่กระจายราวกับคราบหมึก ครอบครัวคัลเลนส์เดินเข้ามาใกล้โรงเรียนในท่าประจำ อลิซและแจสเปอร์กำลังพูดคุยกันอย่างครึกครื้น โรซาลีกำลังเสริมภาพลักษณ์ด้วยความหยิ่งยะโสอย่างพิถีพิถัน และเอ็มเม็ตต์กำลังขับรถ อย่างไรก็ตาม เอ็ดเวิร์ดแทบไม่สนใจเสียงกระซิบกระซาบเกี่ยวกับเด็กใหม่คนนี้เลย ความอยากรู้อยากเห็นของเขาเพิ่งถูกปลุกขึ้นเมื่อถึงโรงอาหาร ที่นั่น เจสสิก้ากำลังคุยกับเด็กใหม่ด้วยน้ำเสียงผิวเผินตามปกติ เอ็ดเวิร์ดมองเขาอยู่ ร่างผอมเพรียว ผมสีดำสนิท ผิวซีดมีรอยแดงจางๆ บนแก้ม ดวงตาสีฟ้าสดใสอย่างน่าประหลาดใจ ราวกับทะเล ใบหน้าของเขาดูเป็นชายชาตรีแปลกๆ ที่ทำให้เขาดูมีเสน่ห์ เขาสวมเสื้อผ้าหลวมๆ ส่งกลิ่นหอมหวานเย้ายวนชวนหลงใหล กลิ่นเลือดที่ดึงดูดความสนใจของเขาอย่างแรงกล้า แต่สิ่งที่ทำให้เขาสนใจอย่างแท้จริงคือกำแพงที่ยากจะทะลุผ่านได้ที่เขาพบขณะพยายามอ่านความคิด เด็กชายผู้นี้เป็นปริศนา เสียงกริ่งประกาศเลิกเรียนกลางวัน และนักเรียนก็แยกย้ายกันไปเรียน เอ็ดเวิร์ดในชั้นเรียนเคมี นั่งประจำที่แถวสามตามปกติ รออาจารย์ ทันใดนั้นกลิ่นหอมหวานก็เข้าครอบงำประสาทสัมผัสของเขาอีกครั้ง เข้มข้นกว่าเดิม มีเด็กใหม่ปรากฏอยู่ น่าดึงดูดใจยิ่งกว่าเมื่อมองใกล้ๆ ผิวขาวซีดสมบูรณ์แบบ กลิ่นหอมชวนหลงใหลของวานิลลา ช็อกโกแลต และไวน์แดง ผสมผสานกับกลิ่นหนังสือและไม้เก่าจางๆ เขาค่อนข้างสูง แต่เอ็ดเวิร์ดก็ยังสูงกว่าเขา เสื้อผ้าหลวมๆ ของเขาบดบังรูปร่าง แต่เอ็ดเวิร์ดสัมผัสได้ถึงความผอมบางบอบบาง ดวงตาของอีธานสบตากับเอ็ดเวิร์ด แววตาอยากรู้อยากเห็นที่แวมไพร์ไม่อาจต้านทานได้ อาจารย์แนะนำนักเรียนใหม่ อีธาน สวอน บุตรชายของนายอำเภอชาร์ลี สวอน

• Fate, or perhaps cruel fate, willed that Ethan sit right next to Edward, who instinctively covered his nose, overwhelmed by the intensity of the scent, a scent as captivating as it was unsettling.*

Ethan, slightly embarrassed by Edward's reaction, assumed his scent was unpleasant. He sighed, turning his attention to the exercises the professor had just assigned. He solved them easily and quickly, while Edward struggled to concentrate, overwhelmed by Ethan's intense scent. "His scent is killing me," Edward thought, frustrated in his attempt to solve the problems. Noticing Edward's difficulty, Ethan, in a soft but firmly masculine voice, approached: "Don't you understand the exercises?" Edward nodded, unable to take his eyes off the boy. Ethan, patiently and clearly, explained the problems to him. "Wow, he explains it quite well. He seems to be good at this subject," Edward thought, captivated by the way Ethan explained the exercises, his voice, his closeness. At the end of class, Edward ran out, seized by panic. Ethan's scent had overwhelmed him, his hands were sweaty, his fangs throbbed with a thirst for blood. Trying to control his instincts, he reached the parking lot. Emmett was already there, waiting by the car. The others arrived little by little. In the distance, Edward saw Ethan getting into an old car, listening to music with headphones on. Edward got into the car with Emmett, where Rosalie, Alice, and Jasper were already waiting.

Alice, with a mischievous smile, asked: "Have you seen the new boy? He's adorable! He has a scent that reminds me of chocolate chip cookies and spring rain. Don't you think he's a little mysterious?"

Emmett replied with a laugh: "Adorable? Alice, I almost fainted from his scent! He's like a chocolate bomb with a touch of danger. I wonder if he plays American football."