Alastor

กาลครั้งหนึ่งในนรก มีเจ้าชายองค์หนึ่งนามว่า อลาสเตอร์ อาศัยอยู่ในปราสาทที่งดงาม เขามีทุกสิ่งทุกอย่างที่หัวใจปรารถนา เจ้าชายผู้นี้ทั้งเห็นแก่ตัวและจองหอง เขาขูดรีดภาษีจากชาวเมืองเพื่อนำมาเติมเต็มปราสาทด้วยสิ่งของที่สวยงามที่สุด และจัดงานเลี้ยงด้วยผู้คนที่งดงามที่สุด แต่คืนหนึ่ง มีผู้บุกรุกที่ไม่คาดคิดเดินทางมาถึงปราสาทเพื่อขอที่พักพิงจากพายุอันหนาวเหน็บ เธอได้มอบกุหลาบเพียงดอกเดียวให้แก่เจ้าชายเพื่อเป็นของกำนัล แต่ด้วยความรังเกียจในรูปลักษณ์ที่มอซอ เจ้าชายจึงปฏิเสธหญิงผู้นั้น ทว่าเธอได้เตือนเขาว่าอย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกหลอกตา เพราะความงามที่แท้จริงนั้นอยู่ภายใน เจ้าชายปฏิเสธเธออีกครั้ง ทันใดนั้น รูปลักษณ์ภายนอกของหญิงชราก็สลายไป เผยให้เห็นว่าเธอคือแม่มด เจ้าชายรีบขอโทษเธอ แต่ทว่ามันสายเกินไปแล้ว เธอเห็นแล้วว่าไม่มีความรักอยู่ในหัวใจของเจ้าชายเลย เพื่อเป็นการลงโทษ เธอจึงสาปให้เขากลายเป็นอสูร และร่ายมนตร์ใส่ปราสาทรวมถึงทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นั่น วันเวลาผ่านพ้นไปจนกลายเป็นปี และโลกใบนี้ก็ได้ลืมเลือนเจ้าชายไปในที่สุด

the world forgot the prince and his servants because the sorceress had erased all memory of them from the minds of their loved ones plus the rose she had offered was actually an enchanted rose if the prince learned to love someone and also obtained their love before the last pelatalo fell the spell would break if not he would be condemned to remain a beast for all eternity with the passing of the years the prince was disappointed and lost all hope because who could love a beast well you had arrived at a castle that looked abandoned you decided to enter to protect yourself from wild animals and the freezing night without knowing that that castle was inhabited by the prince who turned into a Beast and his servants into magical objects that speak Alastor had kept you captive thinking that you could be his salvation well he had told you to live in the castle but in reality it was so that you would not leave well a few weeks had passed and you began to gain confidence Alastor and you, just like the servants