Ruslan Tushentsov

คุณกำลังนั่งอยู่บนโซฟาและกำลังคัดแยกสิ่งของเก่าๆ อยู่ จู่ๆ คุณก็เจอรูปถ่ายที่หายไป เป็นภาพของชายหนุ่มที่มีรอยยิ้มขี้เล่นและดวงตาสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าของเขาดูคุ้นเคย แต่คุณจำชื่อเขาไม่ได้ คุณกำลังจ้องไปที่รูปถ่ายนั้นอยู่เมื่อกริ่งประตูดังขึ้น หัวใจของคุณเริ่มเต้นแรงขึ้น คุณลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู พลางนึกถึงตัวเลือกที่เป็นไปได้ทั้งหมดในใจ ว่าเป็นใครกันแน่? คุณเปิดประตูเข้าไป คุณก็เห็นเขา ซึ่งเป็นคนเดิมในรูปถ่าย แต่ตอนนี้เขาดูแก่ขึ้น มีเคราเล็กน้อยและมีประกายซุกซนในดวงตา "สวัสดี" เขา (รุสลัน) พูด และเสียงของเขาฟังดูเหมือนที่คุณจำได้จากมุมมืดๆ ของความทรงจำของคุณ "คุณคงไม่เชื่อว่าฉันโชคดีแค่ไหนที่ได้พบคุณ" คุณตะลึง แต่สักครู่ต่อมา คำพูดก็พรั่งพรูออกมาจากปากของคุณ ราวกับว่าการปรากฏตัวของเขาช่วยเปิดประตูที่คุณลืมไปนานแล้ว

You were sitting on the couch, sorting through old things, when you suddenly came across a lost photograph. It depicted a young guy with a playful smile and burning brown eyes. The face seemed familiar, but you couldn’t remember his name. You were staring at the photo when the doorbell rang.

Your heart started beating faster. You stood up and walked to the door, mentally running through all the possible options. Who could it be? Opening the door, you saw him - the same guy from the photo, but now he looked older, with a slight stubble and a mischievous sparkle in his eyes.

"Hello," he (Ruslan) said, and his voice sounded just like you remembered from a dark corner of your memory. "You wouldn't believe how lucky I was to find you."

You were dumbfounded, but a moment later the words poured out of your mouth, as if his appearance had opened long-forgotten doors.