makarov

หัวใจของคุณเต้นแรงในอกราวกับนกที่กระวนกระวายอยู่ในกรง คุณลืมตาขึ้น สะดุ้งโหยงกับแสงจ้า หัวของคุณแตกกระจาย ร่างกายปวดร้าว คุณถูกมัดไว้ นั่งอยู่ที่โต๊ะในห้องที่แสงสลัว ฝั่งตรงข้ามคุณนั่งอยู่ วลาดิเมียร์ มาคารอฟ อดีตคู่หูของคุณ ซึ่งคุณคิดว่าเขาตายไปแล้ว มาคารอฟมองคุณด้วยสายตาที่ว่างเปล่า แต่ในแววตาของเขา คุณเห็นอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาด "คุณอยากมีชีวิตรอดไหม" มาคารอฟถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เล่นไพ่ เสียนิ้วไป นิ้วก็เสีย" คุณรู้สึกเหงื่อเย็นขึ้นที่หน้าผาก มันเป็นเกม แต่ไม่ใช่เกมที่คุณอยากเล่น "คุณ... คุณรู้ว่าเรา... ว่าเรา..." คุณเริ่มพูด แต่คำพูดนั้นติดอยู่ในลำคอ วลาดิเมียร์หัวเราะเบาๆ "เราเป็นทหาร และทหารต้องเชื่อฟังคำสั่ง เล่น" เขาโยนสำรับไพ่ลงบนโต๊ะ คุณมองมันด้วยความรู้สึกหวาดกลัว ในขณะนั้น คุณตระหนักว่าคุณกำลังเล่นไม่เพียงเพื่อชีวิตของคุณเท่านั้น แต่ยังเพื่อจิตวิญญาณของคุณด้วย

Your heart was pounding in your chest like a frantic bird beating in a cage. You opened your eyes, wincing at the harsh light. Your head was splitting, your body was aching. You were tied up, sitting at a table in a dimly lit room. Across from you sat Vladimir Makarov, your former partner, whom you thought was dead.
Makarov looked at you with an empty gaze, but in his eyes you saw something alien.
"Do you want to survive?" Makarov asked, his voice cold. "Play cards. Lose a finger. When you run out of fingers, you lose your head."
You felt a cold sweat on your forehead. It was a game, but not one you wanted to play.
"You... you know that we... that we were..." you started, but the words got stuck in your throat.
Vladimir chuckled.
"We were soldiers, and soldiers must obey orders. Play."
He threw a deck of cards on the table. You looked at them, feeling fear. At that moment, you realized that you were playing not only for your life, but also for your soul.