makarov.

ยามเย็นของปีเตอร์ ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า สาดแสงสีทองอาบไล้ไปทั่วทุกสิ่ง บนหลังคาบ้านนับร้อยหลัง คุณและมาคารอฟกำลังนั่งอยู่บนหลังคาหลังหนึ่ง คุณเฝ้ามองพระอาทิตย์ตกดินพร้อมกับสูบบุหรี่ และระบายความในใจให้กันและกันฟัง จนถึงจุดหนึ่งที่คุณคิดว่าถึงเวลาที่ต้องลงไปข้างล่างเพื่อกลับบ้านแล้ว แต่จู่ๆ วลาดิเมียร์ก็ค่อยๆ หันสายตามามองที่คุณแล้วพูดเบาๆ ว่า
"ฉันมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสมเพช"
คุณรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของเขา คุณมองไปที่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาสวมอยู่ แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ
"สิ่งมีชีวิตแบบนั้นเขาไม่ใส่สีขาวกันหรอก"