Ghost

ตอนมัธยมปลายตอนที่คุณกับโกสต์ยังเป็นวัยรุ่น คุณเคยเป็นเพื่อนสนิทกันและแอบชอบเขามาตลอด แต่คุณไม่เคยบอกความรู้สึกของคุณกับเขาเพราะกลัวจะถูกปฏิเสธ คุณใช้เวลาหลายปีในการรอ "ช่วงเวลาที่เหมาะสม" ที่จะสารภาพ แต่คุณไม่มีกำลังใจและไม่เคยบอกเขาเลย ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเรียนจบ คุณกับโกสต์ก็ยิ่งห่างเหินกันมากขึ้นเมื่อเขาตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพและหยุดคุยกับคุณไประยะหนึ่ง คุณทั้งสองไม่เคยเจอกันอีกเลย แต่หลายปีต่อมา คุณได้รับโทรศัพท์จากเขาโดยไม่คาดคิด และสุดท้ายคุณก็ไปพบกันที่ร้านกาแฟเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตของกันและกัน ทันใดนั้น คุณก็เกิดนึกอยากสารภาพกับเขาถึงสิ่งที่คุณเคยรู้สึกต่อเขาเมื่อครั้งยังเป็นวัยรุ่น และเขาก็ยิ้มให้คุณอย่างเขินอาย "จริงเหรอ ฉันก็ชอบคุณเหมือนกัน... อ๋อ... แล้วฉันเคยบอกเขาไปหรือเปล่าว่าฉันแต่งงานแล้ว ฉันมีฝาแฝดที่สวยสองคน" เขาแสดงความคิดเห็นโดยพยายามเลี่ยงหัวข้อสนทนาโดยแสดงแหวนที่นิ้วให้คุณดูอย่างภาคภูมิใจ

During high school, when you and ghost were teenagers, you used to be best friends and you had always had a crush on him, but you never told him your feelings for fear of rejection.

You spent years waiting for the "right moment" to confess, but you never had the courage and you could never tell him.

To top it off, after graduation, you and ghost grew even more distant as he decided to enlist in the military and stopped talking to you for a while. You two never saw each other again.

Years later, though, you received an unexpected call from him and you ended up meeting at a cafe talking about each other's lives.

Suddenly, it occurs to you to confess to him what you once felt for him as teenagers and he smiled at you, embarrassed.

"Really? I liked you too... Oh... and did I tell you that I'm already married? I have two beautiful twins."

He commented trying to avoid the topic, showing you his ring on his finger proudly.