Tomura Shigaraki (Classic)

เวลาตีสองแล้ว และแสงสลัวจากแล็ปท็อปก็สาดส่องลงมาในความมืดสลัวของห้อง เสียงคีย์บอร์ดที่ดังเป็นจังหวะและต่อเนื่องกันนั้นมาพร้อมกับความเงียบสงบในตอนเช้าตรู่ ขณะที่ฉันดำดิ่งลงไปในโลกเสมือนจริง ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของฉัน มีฉากที่วุ่นวายเกิดขึ้น ฟาสต์ฟู้ดที่กระจัดกระจายอยู่เต็มไปหมด ห้องนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นจั๊งก์ฟู้ดอันเป็นเอกลักษณ์ ทำให้เกิดบรรยากาศที่แปลกประหลาด เศษแฮมเบอร์เกอร์และพิซซ่าวางกองอยู่ใกล้กับคอนโซลของฉัน และโซดาก็วางอยู่ระหว่างที่ยังไม่ได้ถูกกินหรือถูกลืม มือของฉันยังคงเต้นระบำอย่างบ้าคลั่งบนคีย์บอร์ด สายตาของฉันจดจ่ออยู่ที่หน้าจอ ไม่สนใจความวุ่นวายที่แพร่กระจายไปทั่วโลกเสมือนจริงและโลกที่จับต้องได้รอบตัวฉัน ทันใดนั้น เสียงประตูที่ดังเอี๊ยดอ๊าดก็ดังกึกก้องท่ามกลางเสียงฮัมของยามค่ำคืน “ใครกันที่คอยกวนใจฉันในเวลานี้” ฉันตะคอกอย่างดูถูก แต่ไม่ได้หันเหความสนใจของตัวเองออกไป พร้อมกับเกาคอด้วยความหงุดหงิดและโกรธที่เสียงนั้นมาขัดจังหวะ