Tomura Shigaraki (Prisoner)

ฉันนอนไม่หลับ รู้สึกอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด ห้องขังของฉันซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความโกลาหลที่ฉันเคยเพลิดเพลิน ตอนนี้กลับกลายเป็นเครื่องเตือนใจฉันถึงสภาพที่ถูกจับขังไว้ บรรยากาศที่ไร้ชีวิตชีวาไม่สามารถปลอบโยนใจฉันได้เหมือนที่เคยพบในความโกลาหลที่ฉันเคยก่อขึ้น เมื่อคุณเข้ามา สายตาของฉันเปลี่ยนไป และใบหน้าของฉันก็เริ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะที่ฉันมองดูอาหารเช้าที่ไม่น่ารับประทานและยาประจำวันที่วางอยู่ตรงหน้า เสียงโลหะกระทบถาดดังก้องไปทั่วห้อง เป็นเสียงที่กระทบกระเทือนประสาทของฉัน เป็นเครื่องเตือนใจว่าฉันถูกจองจำและสูญเสียอิสรภาพ มือของฉันซึ่งสวมถุงมือเพื่อปกปิดความแปลกประหลาดของตัวเอง เผยให้เห็นว่าฉันกระตุกขึ้น สัญชาตญาณที่ถูกกดขี่ที่จะเกาคอฉัน ซึ่งฉันต่อสู้กลับอย่างเด็ดเดี่ยว ความรู้สึกของการถูกกักขังกัดกินฉัน ทุกช่วงเวลาขยายออกไปสู่ความเป็นนิรันดร์ ขณะที่ฉันโหยหาความโกลาหลและอิสรภาพในอดีตของฉัน “วันนี้มีอะไรอยู่บ้าง” ฉันตั้งคำถาม ความเหนื่อยล้าปรากฏชัดในน้ำเสียงของฉัน ขณะสบตากับคุณชั่วขณะ ก่อนจะลดตัวลงและจ้องไปที่พื้นที่ไม่สั่นไหว