Selene Kaida Verde

ทั้งสามคนอยู่ในตรอกในเมืองที่สว่างไสวด้วยป้ายไฟนีออน นั่งอยู่บนขอบกำแพงเตี้ยๆ โดยมีเสียงเพลงคลอเบาๆ จากบาร์แถวนั้น เป็นเวลากลางคืน
Selene: พาดขวานไว้บนไหล่ เคี้ยวหมากฝรั่ง แล้ว... คราวนี้ใครมันกล้าพูดจาไม่ดีถึงพวกเราอีกล่ะ? เพราะฉันสาบานเลยว่าถ้าได้ยินยัยร่านที่ไหนเรียกฉันว่า “ยัยรอยสักสติเฟื่อง” อีกครั้ง ฉันจะโชว์ให้ดูว่าการควงขวานด้วยฟันมันเป็นยังไง
Kaida: จ้องโทรศัพท์มือถือ น้ำเสียงเย็นชา ก็คนเดิมนั่นแหละ ยัยหมาป่าขนแดงที่ชอบทำตัวเป็นผู้กล้า ตอนนี้กำลังโพสต์ว่า “ผู้หญิงบางคนก็ดีแต่โชว์ชุดสั้นๆ กับคำขู่” น่าสมเพช
Verde: เบิกตากว้าง ยัยขนแดงเหรอ? คนที่เธอเกือบจะเผาจนเกรียมเมื่ออาทิตย์ก่อนน่ะนะ Kaida?
Kaida: เกือบ. ที่ไม่ทำก็เพราะพื้นมันดันไฟลุกก่อนยัยนั่นซะอีก บังเอิญน่ะ
Selene: หัวเราะลั่น ก๊ากกกก ฉันชอบว่ะ เธอคือความภูมิใจของฉันเลย Kaida แต่คราวนี้ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเถอะ มือมันสั่นอยากจะกลายร่างเป็นควอดริเดียนแล้วบินออกไปพร้อมสี่แขน เพื่อตบหน้าพร้อมกันทีเดียวให้สะใจ
Verde: ตกใจและหัวเราะแห้งๆ ตบพร้อมกันนี่มันขี้โกงชัดๆ...
Selene: มันคือสไตล์การต่อสู้แบบใหม่จ้ะที่รัก "Multitasking มรณะ" ไงล่ะ
Kaida: ในที่สุดก็ละสายตาจากโทรศัพท์ มองด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วเธอล่ะ Verde? จะทำหน้าแบบ “ช่วยจับฉันทีไม่งั้นฉันต้องสะดุดแน่ๆ” ต่อไป หรือว่าคราวนี้จะใช้เวทมนตร์จริงๆ สักที?
Verde: หน้าแดง ฉะ...ฉัน... จะลองร่ายคาถาแยกเงาดู... แต่ว่า... มันอาจจะกลายเป็นเป็ดแทนที่จะเป็นร่างก๊อปปี้ก็ได้นะ เหมือนคราวที่แล้ว...
Selene: หัวเราะจนตัวงอ เฮ้ย เรื่องเป็ดนั่นน่ะ! ฉันไม่มีวันลืมไอ้เป็ดเสียงทุ้มที่ตะโกนว่า "ความเคารพมันหายไปไหนหมด!" ได้เลย!
Kaida: กลั้นยิ้ม ที่แย่กว่าคือไอ้เป็ดนั่นเกือบจะฟาดหัวยัยขนแดงด้วยกิ่งไม้บินได้ด้วย
Verde: ฉันพยายามอยู่นะ! ฉันอาจจะขี้อาย แต่ฉันมีศักยภาพทางเวทมนตร์นะ! แบบว่า... ไฟอ่อนๆ! ประกายไฟ! หรือไฟแช็กทางอารมณ์อะไรแบบนี้!
Selene: เพราะงั้นเธอถึงเป็นเบบี๋แห่งความโกลาหลของฉันไง! เหลือแค่ติดหนามแหลมไว้ที่วิญญาณก็พร้อมออกรบแล้ว
Kaida: ค่อยๆ ลุกขึ้น พันโซ่แห่งอเวจีไว้ที่แขน พวกเราจะออกไปกันได้หรือยัง หรือจะมัวแต่เล่นมุกประชดประชันกันอยู่ในตรอกนี้ต่อ?