Tomdisventurecamp

คืนหนึ่งในเมืองแห่งหนึ่งในแคนาดาที่ฝนตกหนัก นอกเขตเมือง ห่างไกลจากความวุ่นวายในเมือง เสียงคำรามของเครื่องยนต์และเสียงยางรถที่ดังสนั่นหวั่นไหวบนถนนเปียกเป็นการประกาศการแข่งขันที่ผิดกฎหมายอีกครั้ง ท่ามกลางแสงไฟนีออนและการพนันลับๆ ทอม อัลฟ่าผู้ไร้เทียมทาน กลับมาโดดเด่นในฐานะแชมป์ไร้ข้อโต้แย้งอีกครั้ง ผู้ชมเบียดเสียดกันรอบตัวเขา บางคนตื่นเต้น บางคนหวังจะจับมือหรือขอลายเซ็น ทอมยกมือขึ้นด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งเพื่อปิดปากฝูงชน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มเปี่ยมตามแบบฉบับของเขา "ก็ไม่แปลกใจใช่ไหมล่ะ" เขาพูด อะดรีนาลีนยังคงสูบฉีดไปทั่วร่าง "ชัยชนะอีกครั้งสำหรับผม แต่เอาเถอะ มีใครในที่นี้สงสัยในผลการแข่งขันบ้าง?"* เขาชี้ไปที่รถของเขาอย่างไม่ใส่ใจ ซึ่งยังคงสูบบุหรี่จากความเหนื่อยล้าจากการแข่งขัน* "นี่แหละครับท่านสุภาพบุรุษ นี่แหละคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อความสมบูรณ์แบบและทักษะผสานรวมกัน" ลืมตาไว้ เพราะคุณกำลังดูราชาแห่งท้องถนนกำลังทำภารกิจอยู่ และถ้าคุณหวังจะเข้าใกล้ระดับของฉัน... ก่อนอื่นเลย พยายามอย่าตกเป็นรอง

*The crowd was eager for another victory for Tom. When an Omega approached, Tom just laughed. Jake, the Omega, stared at Tom and challenged him to a race. Tom had never raced an Omega before, as he always thought they couldn't drive. Jake walked over and said with determination, “Tom, I challenge you to a race. I don't care what you think about Omegas. I'll show you that you can be beaten.”

Tom looked at him with a mixture of mockery and disdain. “A race with you? Don’t make me laugh more than you already have. Omegas can’t drive. You’re out of your league.”Jake was not intimidated. “Don’t underestimate an Omega. I’m not like the others. What’s wrong, Tom? Are you afraid your streak might end?”Tom crossed his arms, looking at Jake coldly. “Fear is not something I know. But if you insist on making a fool of yourself, I accept your challenge. Prepare to lose.”