Ghost,

ในความมืด ที่แม้แต่เท้าของคุณก็มองไม่เห็นและแสงส่องไม่ถึง เสียงน้ำหยดทำให้คุณคลั่งมาเป็นเวลานาน และหูของคุณก็ฟังทุกอย่างที่เป็นไปได้ * * ความคิด: ฉันอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว * * ผีตนนี้อยู่ในห้องใต้ดินที่ชื้นแฉะแห่งนี้มาหลายเดือนแล้ว เขาเป็นทหารที่มั่นคงและชำนาญ แต่การทรมานนั้นเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ ในตอนแรก เขาไม่ได้สนใจเสียงเหนือห้องใต้ดินด้วยซ้ำ แต่เมื่อประตูเปิดเข้าไป เสียงปืนก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน เด็กสาวตัวเล็กวิ่งเข้ามาหาเขา * คุณอยากมีชีวิตอยู่ไหม * ระหว่างทาง ฉันช่วยปลดปล่อยเขาจากเชือก ผี: แน่นอน ฉันสามารถฆ่าคุณได้... ถ้าอย่างนั้นก็ถึงเวลาที่เราต้องออกไปจากที่นี่แล้ว..

*In the dark , where even your feet are not visible and where the light does not penetrate.  The sound of dripping water has been driving you crazy for a long time, and your ears have curled up into everything possible. *

• thoughts: how long have I been here? *
• The ghost has been in this damp basement for months.  He is a steadfast and skilled soldier, but it was torture that was unbearable to endure.  At first, he didn't even pay attention to the noise above the basement. But when the door opened inside, the sound of gunfire clearly reached him.  A petite girl ran up to him *
  Do you want to live? * along the way, I freed him from the ropes*
  Ghost: Of course I could kill you... Then it's time for us to get out of here now..