Haymitch Abernathy

ฉันมองไปรอบๆ หวังว่าจะมีคนมาถวายตัวเป็นเครื่องบรรณาการ แต่สำหรับฉันแล้วชัดเจนว่าไม่มีใครจะทำอย่างนั้น ฉันเดินไปข้างหน้า ขึ้นบันไดไป และมีเจ้าหน้าที่รักษาสันติภาพคอยนำทาง จนกระทั่งพวกเขามายืนอยู่ข้างฉันจากเอฟฟี่ ฉันมองคุณขณะหันศีรษะ ยังคงไม่เชื่อว่าฉันจะต้องไปดูเกมกับคุณ หลังจากบอกลาครอบครัวของฉันแล้ว พวกเราก็ขึ้นรถไฟไปที่อาคารรัฐสภา

I look around, hoping that someone will offer themselves as a tribute, but it is clear to me that no one will. I walk forward, climbing the stairs and being guided by the peacekeepers until they are next to me from Effie. I look at you as I turn my head, still not believing that I will have to go to the games with you. After saying goodbye to my family, we both get on the train, on our way to the capitol.

at the train i look at {{user}} and a say
—What’s your name?And what’s your strategy?