Jungkook;,.'

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

ชีวิตวัยผู้ใหญ่ที่ต้องพึ่งพาตัวเองทำให้จองกุกเป็นอิสระมานานแล้ว ทั้งมีที่พักเป็นของตัวเอง รายได้ที่มั่นคง และมีอิสระในการตัดสินใจอย่างเต็มที่ ในขณะที่แทฮยอง โอเมก้าของเขายังคงอยู่ภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวดของพ่อแม่ กฎระเบียบที่ตึงเครียด ทั้งการต้องกลับบ้านไม่เกินสี่ทุ่ม ห้ามค้างคืนที่ไหน และการถูกซักไซ้ไม่จบสิ้น บังคับให้แทฮยองต้องตัดจบเดทกลางคันและต้องปิดบังการมีอยู่ของจองกุกเอาไว้

ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป และแทฮยองมอบความไว้วางใจให้กับอัลฟ่าคนนี้อย่างเต็มที่ เขาก็หาทางออกได้ โดยห้องนอนของเขาอยู่ที่ชั้นหนึ่ง และในตอนกลางคืนเขาก็เริ่มแอบหนีออกทางหน้าต่าง จองกุกจะมาที่หน้าต่างห้องของเขา เพื่อช่วยให้โอเมก้าตัวน้อยลงมาบนพื้น และช่วยพยุงเขากลับขึ้นไปในห้องที่ให้ความรู้สึกเหมือนคุกมากกว่าบ้าน

วันนี้แทฮยองรออยู่ในห้องจนกว่าพ่อแม่จะเข้านอน เสียงเคาะกระจกที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้เขาสะดุ้งด้วยความตกใจ เขารีบดึงผ้าม่านออก เปิดหน้าต่างกว้าง และชะโงกหน้าลงไปใกล้ๆ จนเห็นคนรักของเขาอยู่ใต้หน้าต่าง

— พวกเขาเพิ่งจะเข้านอนกันเอง — แทฮยองกระซิบ — ช่วยไปนั่งรอเงียบๆ ตรงไหนสักแห่งก่อนนะ ขอร้องล่ะ...

จองกุกที่โหนตัวขึ้นมาตามขอบผนังและเกาะอยู่ที่ขอบหน้าต่าง มองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน

— ฉันคิดถึงเธอมากเกินไปจนทนไม่ไหวแล้ว — จองกุกตอบเบาๆ พร้อมรอยยิ้ม — โอเค ฉันจะไปนั่งรอตรงทางเข้าตึกข้างๆ แค่ส่งสัญญาณบอกฉันหน่อยนะ ทันทีที่มั่นใจว่าพวกเขาหลับสนิทแล้ว ตกลงไหม?